Vuk KaradžićSrpske narodne pripovijetkeNolit - Beograd1972*Izdanje knjige „Srpske narodne pripovijetke“ Vuka Stefanovića Karadžića koje je objavio izdavač Nolit u Beogradu 1972. godine ima sledeće karakteristike:• Izdavač: Nolit, Beograd• Godina izdanja: 1972• Obim: oko 266–267 stranica• Format i povez: Tvrdi povez, dimenzija 24 cm• Sadržaj: Predstavlja izdanje/reprint zasnovan na Vukovim klasičnim zbirkama (sa faksimilom originalne naslovne strane, npr. izdanja iz 1853. godine) i deo je širih edicija dela Vuka Karadžića iz tog perioda*Zašto u narodnim pripovetkama najmlađi sin uvek pobeđuje aždaju i osvaja princezu; kako nadmudriti đavola; otkud to da nekome sve polazi za rukom a neko nikad nema sreće; zbog čega ljudi nemaju ravan taban; zašto su prostaci siromašni; koji su lekovi od magija – odgovori na ovakva pitanja i druga čudesa iz narodne mašte kriju se u ovoj knjizi. Prevedene na mnoge svetske jezike još u Vukovo doba, pripovetke Međedović, Čardak ni na nebu ni na zemlji, Nemušti jezik, Zlatna jabuka i devet paunica, Baš-Čelik, Usud, Pepeljuga, Biberče, U cara Trojana kozje uši, Jarac živoderac, Sveti Sava i đavo, Krepao kotao i mnoge druge – pravi su biseri usmenog narodnog blaga. Pošto im je formu i stilski pečat dao sâm Vuk, one su istovremeno i „istočnik autentične srpske proze sa sredine XIX veka“ Obeležavajući jubilej Vukovog rođenja, Vukova zadužbina i „Laguna“ objavljuju sve narodne pripovetke koje je Vuk lično sakupio i zapisao, ukupno sto trinaest, a koje su do danas samo nekoliko puta objavljene u celini i u svom neizmenjenom obliku.

Srpske narodne pripovijetke

Vuk Karadžić
Srpske narodne pripovijetke
Nolit - Beograd
1972
*
Izdanje knjige „Srpske narodne pripovijetke“ Vuka Stefanovića Karadžića koje je objavio izdavač Nolit u Beogradu 1972. godine ima sledeće karakteristike:
• Izdavač: Nolit, Beograd
• Godina izdanja: 1972
• Obim: oko 266–267 stranica
• Format i povez: Tvrdi povez, dimenzija 24 cm
• Sadržaj: Predstavlja izdanje/reprint zasnovan na Vukovim klasičnim zbirkama (sa faksimilom originalne naslovne strane, npr. izdanja iz 1853. godine) i deo je širih edicija dela Vuka Karadžića iz tog perioda
*
Zašto u narodnim pripovetkama najmlađi sin uvek pobeđuje aždaju i osvaja princezu; kako nadmudriti đavola; otkud to da nekome sve polazi za rukom a neko nikad nema sreće; zbog čega ljudi nemaju ravan taban; zašto su prostaci siromašni; koji su lekovi od magija – odgovori na ovakva pitanja i druga čudesa iz narodne mašte kriju se u ovoj knjizi. 
Prevedene na mnoge svetske jezike još u Vukovo doba, pripovetke Međedović, Čardak ni na nebu ni na zemlji, Nemušti jezik, Zlatna jabuka i devet paunica, Baš-Čelik, Usud, Pepeljuga, Biberče, U cara Trojana kozje uši, Jarac živoderac, Sveti Sava i đavo, Krepao kotao i mnoge druge – pravi su biseri usmenog narodnog blaga. Pošto im je formu i stilski pečat dao sâm Vuk, one su istovremeno i „istočnik autentične srpske proze sa sredine XIX veka“ 
Obeležavajući jubilej Vukovog rođenja, Vukova zadužbina i „Laguna“ objavljuju sve narodne pripovetke koje je Vuk lično sakupio i zapisao, ukupno sto trinaest, a koje su do danas samo nekoliko puta objavljene u celini i u svom neizmenjenom obliku. 


Vuk Karadžić
Srpske narodne pripovijetke
Nolit - Beograd
1972

Huan MarseDevojka u zlatnim gaćicama*Jedan od najboljih savremenih proznih pisaca Španije, Huan Marse (1933, Barselona), dobio je nagradu "Planeta" 1978. godine za roman DEVOJKA U ZLATNIM GAĆICAMA, a knjiga je za samo tri meseca prodata u tiražu od 200.000 primeraka. Prevedena je na engleski, francuski, holandski i švedski. Tema romana je sukob generacija u postfrankističkoj Španiji. U malom letovalištu, u svojoj kući, ostareli falangista Luis Forest pokušava da, pišući memoare i falsifikujući istoriju, opravda sve što je nekada činio. Taj mukotrpni posao prekida dolazak njegove svastičine Marijane, mlade, slobodoumne i anarhične devojke koja ne preza ni od čega. Marijana sa sobom dovodi i svog ljubavnika Elmira, drogira se i pokušava da zavede i teču Luisa. Na kraju uspeva u tome, a čitalac saznaje da je Marijana... Droga, seks, lezbijstvo, incest - s jedne strane i, sa druge, studija o jednom vremenu i jednoj idelogiji, o ljudima koji svojim postupcima, ponašanjem, načinom govora i razmišljanja odslikavaju nekadašnju i današnju Španiju.

Devojka u zlatnim gacicama

Huan Marse
Devojka u zlatnim gaćicama
*
Jedan od najboljih savremenih proznih pisaca Španije, Huan Marse (1933, Barselona), dobio je nagradu "Planeta" 1978. godine za roman DEVOJKA U ZLATNIM GAĆICAMA, a knjiga je za samo tri meseca prodata u tiražu od 200.000 primeraka. Prevedena je na engleski, francuski, holandski i švedski. Tema romana je sukob generacija u postfrankističkoj Španiji. U malom letovalištu, u svojoj kući, ostareli falangista Luis Forest pokušava da, pišući memoare i falsifikujući istoriju, opravda sve što je nekada činio. Taj mukotrpni posao prekida dolazak njegove svastičine Marijane, mlade, slobodoumne i anarhične devojke koja ne preza ni od čega. Marijana sa sobom dovodi i svog ljubavnika Elmira, drogira se i pokušava da zavede i teču Luisa. Na kraju uspeva u tome, a čitalac saznaje da je Marijana... Droga, seks, lezbijstvo, incest - s jedne strane i, sa druge, studija o jednom vremenu i jednoj idelogiji, o ljudima koji svojim postupcima, ponašanjem, načinom govora i razmišljanja odslikavaju nekadašnju i današnju Španiju.


Devojka u zlatnim gaćicama

Herman HeseStepski vuk*Stepski vuk (nem. Der Steppenwolf) je roman nemačkog pisca Hermana Hesea, objavljen 1927. godine. Kombinujući autobiografske i psihoanalitičke elemente, roman je dobio ime po usamljenom vuku stepa. Priča u velikoj meri odražava Heseovu duboku duhovnu krizu iz 20-ih, upečatljivo predstavljajući rascep protagoniste između njegove čovečnosti i njegove animalne, kao kod vuka, agresije i beskućništva. Roman je postigao međunarodni uspeh, iako je Hese kasnije tvrdio kako je knjiga u velikoj meri pogrešno shvaćena.

Stepski vuk

Herman Hese
Stepski vuk
*
Stepski vuk (nem. Der Steppenwolf) je roman nemačkog pisca Hermana Hesea, objavljen 1927. godine. Kombinujući autobiografske i psihoanalitičke elemente, roman je dobio ime po usamljenom vuku stepa. Priča u velikoj meri odražava Heseovu duboku duhovnu krizu iz 20-ih, upečatljivo predstavljajući rascep protagoniste između njegove čovečnosti i njegove animalne, kao kod vuka, agresije i beskućništva. Roman je postigao međunarodni uspeh, iako je Hese kasnije tvrdio kako je knjiga u velikoj meri pogrešno shvaćena.


Fransoaz SaganModrice na duši*„Modrice na duši“ (Un tantinet de accent, 1972. ili Des bleus à l'âme, 1974) je jedinstveno delo francuske spisateljice Fransoaz Sagan.O knjiziŽanr: Kombinacija romana, eseja i autobiografskih zapisa.Radnja: Knjiga prati neobičnu strukturu u kojoj se smenjuju poglavlja o doživljajima jednog brata i sestre sa piščevim ličnim komentarima i razmišljanjima o samoj radnji i likovima.Stil: Donosi prepoznatljiv melanholičan, ali i ciničan ton po kojem je autorka čuvena, istražujući duboke unutrašnje borbe i složene emocije.O autorkiFransoaz Sagan (pravo ime Françoise Quoirez) bila je slavna francuska književnica i scenaristkinja 20. veka.Proslavila se već sa 19 godina debitantskim romanom Dobar dan, tugo (Bonjour tristesse).

Modrice na dusi

Fransoaz Sagan
Modrice na duši
*
„Modrice na duši“ (Un tantinet de accent, 1972. ili Des bleus à l'âme, 1974) je jedinstveno delo francuske spisateljice Fransoaz Sagan.O knjiziŽanr: Kombinacija romana, eseja i autobiografskih zapisa.Radnja: Knjiga prati neobičnu strukturu u kojoj se smenjuju poglavlja o doživljajima jednog brata i sestre sa piščevim ličnim komentarima i razmišljanjima o samoj radnji i likovima.Stil: Donosi prepoznatljiv melanholičan, ali i ciničan ton po kojem je autorka čuvena, istražujući duboke unutrašnje borbe i složene emocije.O autorkiFransoaz Sagan (pravo ime Françoise Quoirez) bila je slavna francuska književnica i scenaristkinja 20. veka.Proslavila se već sa 19 godina debitantskim romanom Dobar dan, tugo (Bonjour tristesse).


Modrice na duši

Bora ĆosićAnđeo je došao po svoje*Bora Ćosić (Zagreb, 5. april 1932) srpski i hrvatski je romanopisac esejista i prevodilac. Rođen 1932. u Zagrebu, živeo je u Beogradu od 1937. do 1992, kada je prešao u Berlin. Napisao je oko 50 knjiga, kao i nekoliko pozorišnih drama, koje su sa velikim uspehom igrane u beogradskom Ateljeu 212. Za roman "Uloga moje porodice u svetskoj revoluciji" dobio je za 1970. godine (za 1969) NIN-ovu nagradu za roman godine.

Andjeo je dosao po svoje

Bora Ćosić
Anđeo je došao po svoje
*
Bora Ćosić (Zagreb, 5. april 1932) srpski i hrvatski je romanopisac esejista i prevodilac. Rođen 1932. u Zagrebu, živeo je u Beogradu od 1937. do 1992, kada je prešao u Berlin. Napisao je oko 50 knjiga, kao i nekoliko pozorišnih drama, koje su sa velikim uspehom igrane u beogradskom Ateljeu 212. Za roman "Uloga moje porodice u svetskoj revoluciji" dobio je za 1970. godine (za 1969) NIN-ovu nagradu za roman godine.


Anđeo je došao po svoje

Sava TekelijaOpisanije života moga Sava Popović Tekelija (17/8./28/8. 1761 u Aradu, Banat – 21/9./7/10. 1842, Pešta), prvi Srbin doktor prava, osnivač „Tekelijanuma“, predsednik Matice srpske, dobrotvor, plemić, trgovac, pravnik, filantrop i ktitor. PorekloPotiče iz srpske banatske vojničke i plemićke porodice Popović, koja je izdanak stare vlastelinske srpske loze. Posle pada srpske despotovine (1459), porodica se našla u Ugarskoj, ali bez plemićke titule. Među vodeće u srpskom narodu, porodica je ušla zahvaljujući Jovanu Tekeliji, Savinom pradedi. Jovan Popović Tekelija, oberkapetan i zapovednik Pomoriške vojne krajine, istakao se u bici kod Sente 1697. godine, u kojoj je austrijska vojska pod komandom Eugena Savojskog, pobedila Turke. Za zasluge i ratnički podvig u ovoj borbi, Eugen Savojski ga je postavio za zapovednika Srpske milicije u Aradu. Car Josif I je, tada već pukovniku Pomoriške milicije, Jovanu Popoviću Tekeliji, njegovoj najužoj rodbini i potomstvu darovao plemićku titulu 1706. godine. BiografijaSava Tekelija je rođen 17/28. avgusta 1761. u Aradu (tada Habzburška monarhija, danas Rumunija). Sava Tekelija je u Aradu išao u srpsku osnovnu školu, gimnaziju je učio u Budimu, prava studirao u Pešti, diplomirao 1785. godine, i već sledeće godine (1786) doktorirao i postao prvi Doctor juris „ne samo ot Srbalja nego i ot Madžara“ koji nisu bili profesori univerziteta[1]. Karijeru je počeo u državnoj upravi 1790. godine kao vicenotar Čanadske županije, a vremenom postao sekretar Ugarske dvorske kancelarije. Pošto nije video mogućnost daljeg uspona i uticaja na državne poslove, 1798. podnosi ostavku na državnu službu i 1802. napušta politički život. Povlači se u Arad, na svoja imanja. Tada je počeo da se u većoj meri interesuje za sudbinu svoga naroda. Za njegovu sudbinu se posebno zainteresovao kada je u Srbiji buknuo ustanak protiv turske vlasti 1804. godine. Svestan svoga bogatstva, obrazovanja i ugleda u visokom društvu, Tekelija je sebe želeo da vidi na čelu oslobođene srpske države, a nije mu bila tuđa ni ideja o stvaranju jugoslovenske zajednice, niti misao da bude prvi čovek ujedinjenih Južnih Slovena. Kao pristalica Dositeja Obradovića sa kojim se poznavao i dopisivao, rano je došao do zaključka da je obrazovanje glavni zamajac pokretanja srpskog naroda ka boljoj budućnosti. I pre osnivanja svoje zadužbine davao je znatne svote novca za školovanje srpske omladine i podizanje inteligencije u svome narodu. Ostalo je zabeleženo da je bio protiv Vukove jezičke reforme i tvrdokorno je zastupao slavenosrpski jezik u nauci i književnosti. Bio je pristalica ideje prosvećenog apsolutizma i „njen poslednji predstavnik i pobornik među Srbima“. U dubokoj starosti od 77 godina izabran je za doživotnog predsednika Matice srpske. Sve svoje snage usmerio je u korist Matice i za opštenarodno dobro. To potvrđuje činjenica da je smogao snage da i pred samu smrt dolazi na sednice i da im predsedava. Poklonio je svoju ličnu biblioteku Matici srpskoj, tako da je Biblioteka Matice srpske postala jedna od najstarijih i najznačajnijih biblioteka kod Srba. Svoju zadužbinu „Tekelijanum“ Sava je osnovao u Pešti 1838. godine, sa ciljem da se u njoj školuju siromašni i najbolji srpski đaci i studenti iz svih krajeva gde su živeli Srbi. Zadužbina koju je ostavio svome narodu obezbedila mu je trajno i veoma istaknuto mesto u galeriji svetlih likova srpske prošlosti. U poznim godinama, Sava Tekelija nabavlja štampariju za Maticu srpsku, pokreće izdavanje knjiga, i potpomaže mnoge poduhvate ove kulturne institucije. Pred sam kraj života, celokupnu imovinu: imanje, kuće i 150.000 forinti, Tekelija zaveštava Matici srpskoj. Umro je iznenada i bez dužeg bolovanja 21. septembra/7. oktobra 1842. godine u Pešti. Grob mu se nalazi u crkvi sv. Nikole u Aradu. Ovu crkvu je izgradio njegov pradeda Jovan odmah po dolasku u Arad 1698. godine. Tekelije su bili upravitelji ove crkve sv. Nikole sve dok im se nije ugasila muška loza 1844. Njegovi memoarski spisi „Opisanije života“ (izd. Prosveta, Beograd 1966) i „Dnevnik Save Tekelije“ sačuvani su u rukopisima i štampani u integralnom obliku tek u naše vreme.

Opisanije zivota moga

Sava Tekelija
Opisanije života moga

Sava Popović Tekelija (17/8./28/8. 1761 u Aradu, Banat – 21/9./7/10. 1842, Pešta), prvi Srbin doktor prava, osnivač „Tekelijanuma“, predsednik Matice srpske, dobrotvor, plemić, trgovac, pravnik, filantrop i ktitor.

Poreklo
Potiče iz srpske banatske vojničke i plemićke porodice Popović, koja je izdanak stare vlastelinske srpske loze. Posle pada srpske despotovine (1459), porodica se našla u Ugarskoj, ali bez plemićke titule. Među vodeće u srpskom narodu, porodica je ušla zahvaljujući Jovanu Tekeliji, Savinom pradedi.

Jovan Popović Tekelija, oberkapetan i zapovednik Pomoriške vojne krajine, istakao se u bici kod Sente 1697. godine, u kojoj je austrijska vojska pod komandom Eugena Savojskog, pobedila Turke. Za zasluge i ratnički podvig u ovoj borbi, Eugen Savojski ga je postavio za zapovednika Srpske milicije u Aradu. Car Josif I je, tada već pukovniku Pomoriške milicije, Jovanu Popoviću Tekeliji, njegovoj najužoj rodbini i potomstvu darovao plemićku titulu 1706. godine.

Biografija
Sava Tekelija je rođen 17/28. avgusta 1761. u Aradu (tada Habzburška monarhija, danas Rumunija).

Sava Tekelija je u Aradu išao u srpsku osnovnu školu, gimnaziju je učio u Budimu, prava studirao u Pešti, diplomirao 1785. godine, i već sledeće godine (1786) doktorirao i postao prvi Doctor juris „ne samo ot Srbalja nego i ot Madžara“ koji nisu bili profesori univerziteta[1].

Karijeru je počeo u državnoj upravi 1790. godine kao vicenotar Čanadske županije, a vremenom postao sekretar Ugarske dvorske kancelarije. Pošto nije video mogućnost daljeg uspona i uticaja na državne poslove, 1798. podnosi ostavku na državnu službu i 1802. napušta politički život. Povlači se u Arad, na svoja imanja. Tada je počeo da se u većoj meri interesuje za sudbinu svoga naroda. Za njegovu sudbinu se posebno zainteresovao kada je u Srbiji buknuo ustanak protiv turske vlasti 1804. godine. Svestan svoga bogatstva, obrazovanja i ugleda u visokom društvu, Tekelija je sebe želeo da vidi na čelu oslobođene srpske države, a nije mu bila tuđa ni ideja o stvaranju jugoslovenske zajednice, niti misao da bude prvi čovek ujedinjenih Južnih Slovena.

Kao pristalica Dositeja Obradovića sa kojim se poznavao i dopisivao, rano je došao do zaključka da je obrazovanje glavni zamajac pokretanja srpskog naroda ka boljoj budućnosti. I pre osnivanja svoje zadužbine davao je znatne svote novca za školovanje srpske omladine i podizanje inteligencije u svome narodu. Ostalo je zabeleženo da je bio protiv Vukove jezičke reforme i tvrdokorno je zastupao slavenosrpski jezik u nauci i književnosti. Bio je pristalica ideje prosvećenog apsolutizma i „njen poslednji predstavnik i pobornik među Srbima“.

U dubokoj starosti od 77 godina izabran je za doživotnog predsednika Matice srpske. Sve svoje snage usmerio je u korist Matice i za opštenarodno dobro. To potvrđuje činjenica da je smogao snage da i pred samu smrt dolazi na sednice i da im predsedava. Poklonio je svoju ličnu biblioteku Matici srpskoj, tako da je Biblioteka Matice srpske postala jedna od najstarijih i najznačajnijih biblioteka kod Srba.

Svoju zadužbinu „Tekelijanum“ Sava je osnovao u Pešti 1838. godine, sa ciljem da se u njoj školuju siromašni i najbolji srpski đaci i studenti iz svih krajeva gde su živeli Srbi. Zadužbina koju je ostavio svome narodu obezbedila mu je trajno i veoma istaknuto mesto u galeriji svetlih likova srpske prošlosti.

U poznim godinama, Sava Tekelija nabavlja štampariju za Maticu srpsku, pokreće izdavanje knjiga, i potpomaže mnoge poduhvate ove kulturne institucije. Pred sam kraj života, celokupnu imovinu: imanje, kuće i 150.000 forinti, Tekelija zaveštava Matici srpskoj.

Umro je iznenada i bez dužeg bolovanja 21. septembra/7. oktobra 1842. godine u Pešti. Grob mu se nalazi u crkvi sv. Nikole u Aradu. Ovu crkvu je izgradio njegov pradeda Jovan odmah po dolasku u Arad 1698. godine. Tekelije su bili upravitelji ove crkve sv. Nikole sve dok im se nije ugasila muška loza 1844.

Njegovi memoarski spisi „Opisanije života“ (izd. Prosveta, Beograd 1966) i „Dnevnik Save Tekelije“ sačuvani su u rukopisima i štampani u integralnom obliku tek u naše vreme.


Opisanije života moga

Predrag CrnkovićUvod u srpsku književnost sa južnoslovenskim književnostimaromanPredrag Crnković (Beograd, 1967) srpski je pisac i prevodilac.*U Crnkovićevom roman udžbeničkog naslova “Uvod u srpsku književnost sa južnoslovenskim književnostima” likovi pokušavaju da pomoću književnosti postignu određeni cilj - novac, slavu, ljubav, samoostvarenje. Svima taj cilj, međutim, izmiče. Odnos mentora i učenika, preklapanje teksta u tekstu sa životima likova koji hoće više nego što mogu, kao i problematizovanje pozicije pripovedača, su najdostupniji nivoi čitanja te knjige posvećene književnosti. Prema navodima izdavača, roman se može tumačiti (i) kao revalorizacija posleratne srpske proze i književne istorije, koji ostaju kao mogući, ali nikako i nužan i jedini ključ za čitanje te knjige, koja se može nazvati i prvim srpskim literarnim trilerom.

Uvod u srpsku knjizevnost sa juznoslovenskim knjizevnostima

Predrag Crnković
Uvod u srpsku književnost sa južnoslovenskim književnostima
roman
Predrag Crnković (Beograd, 1967) srpski je pisac i prevodilac.
*
U Crnkovićevom roman udžbeničkog naslova “Uvod u srpsku književnost sa južnoslovenskim književnostima” likovi pokušavaju da pomoću književnosti postignu određeni cilj - novac, slavu, ljubav, samoostvarenje. Svima taj cilj, međutim, izmiče.

Odnos mentora i učenika, preklapanje teksta u tekstu sa životima likova koji hoće više nego što mogu, kao i problematizovanje pozicije pripovedača, su najdostupniji nivoi čitanja te knjige posvećene književnosti.

Prema navodima izdavača, roman se može tumačiti (i) kao revalorizacija posleratne srpske proze i književne istorije, koji ostaju kao mogući, ali nikako i nužan i jedini ključ za čitanje te knjige, koja se može nazvati i prvim srpskim literarnim trilerom.


Predrag Crnković
Uvod u srpsku književnost sa južnoslovenskim književnostima
roman
Predrag Crnković (Beograd, 1967) srpski je pisac i prevodilac.

Uvod u srpsku književnost sa južnoslovenskim književnostima

Jakov IgnjatovićMemoari I-II*Jakov Ignjatović (Sentandreja, 8. decembar 1822 — Novi Sad, 5. jul 1889) bio je poznati srpski romanopisac i prozni pisac iz 19. veka. U Beogradu je živeo kao novinar do 1850, a zatim je putovao po svetu. Bio je navodno oficir legionar u francuskoj kolonijalnoj vojsci u Alžiru. Više puta se bavio u Carigradu, među Turcima. Pojavljuje se posle tri godine i otada vidno učestvuje u javnom životu vojvođanskih Srba. Bio je urednik Letopisa Matice srpske u periodu 1854—1856, zatim „narodni sekretar“ u Karlovcima. Kada je 1861. godine gradonačelnik postao Svetozar Miletić, sledili su za njim: Jaša kao veliki beležnik i Zmaj kao podbeležniku varoški u Novom Sadu. Sa Đorđem Rajkovićem uređivao je 1862-63. Putnik: list za umnu i duševnu zabavu. U periodu od 1863. do 1879. godine živeo je u Dalju, gde je radio kao advokat i službenik patrijaršijskog imanja mitropolije Gornjokarlovačke. Svoju privatnu biblioteku zaveštao je Srpskoj čitaonici u Dalju. Nakon izvesnog vremena koje je proveo u Temišvaru gde je uređivao "Temišvarski Glasnik", skrasio se sasvim u Novom Sadu. Godine 1880. on je sa Đorđem Rajkovićem, urednik "Nedeljnog lista" u Novom Sadu. Izabran je za dopisnog člana Srpske kraljevske akademije 23. januara 1888. godine. Bio je takođe član Matice srpske u Novom Sadu i nosilac srpskog ordena Sv. Save. Umro je u Novom Sadu juna 1889. godine "uoči Ivandana", gde je i sahranjen na Uspenskom groblju. Njegovi potomci danas žive i rade u Pirotu. * Đurađ Branković, Sremski Karlovci 1858; Milan Narandžić, I—II, Novi Sad 1860—63, (II izd. Beograd 1900); Čudan svet, Novi Sad 1869; Dela Jakova Ignjatovića, I, Novi Sad 1874, i II Temišvar 1878; Uveo listak, Novi Sad 1878; Adam i berberin prvi ljudi, Novi Sad 1881; Stari i novi majstori, Novi Sad 1883; Patnica, I—III, Novi Sad 1888, (II izd. Beograd 1936); Večiti mladoženja, Beograd 1910; Vasa Rešpekt, Beograd 1913; Dela, I—II, Beograd 1932—35); Odabrana dela, I—VIII, Novi Sad 1948—53); Odabrana dela, I—II, Novi Sad i Beograd 1959 i 1969; Memoari, Beograd 1966:

Memoari 

Jakov Ignjatović
Memoari I-II
*
Jakov Ignjatović (Sentandreja, 8. decembar 1822 — Novi Sad, 5. jul 1889) bio je poznati srpski romanopisac i prozni pisac iz 19. veka.

U Beogradu je živeo kao novinar do 1850, a zatim je putovao po svetu. Bio je navodno oficir legionar u francuskoj kolonijalnoj vojsci u Alžiru. Više puta se bavio u Carigradu, među Turcima. Pojavljuje se posle tri godine i otada vidno učestvuje u javnom životu vojvođanskih Srba. Bio je urednik Letopisa Matice srpske u periodu 1854—1856, zatim „narodni sekretar“ u Karlovcima. Kada je 1861. godine gradonačelnik postao Svetozar Miletić, sledili su za njim: Jaša kao veliki beležnik i Zmaj kao podbeležniku varoški u Novom Sadu. Sa Đorđem Rajkovićem uređivao je 1862-63. Putnik: list za umnu i duševnu zabavu. U periodu od 1863. do 1879. godine živeo je u Dalju, gde je radio kao advokat i službenik patrijaršijskog imanja mitropolije Gornjokarlovačke. Svoju privatnu biblioteku zaveštao je Srpskoj čitaonici u Dalju. Nakon izvesnog vremena koje je proveo u Temišvaru gde je uređivao "Temišvarski Glasnik", skrasio se sasvim u Novom Sadu. Godine 1880. on je sa Đorđem Rajkovićem, urednik "Nedeljnog lista" u Novom Sadu.

Izabran je za dopisnog člana Srpske kraljevske akademije 23. januara 1888. godine. Bio je takođe član Matice srpske u Novom Sadu i nosilac srpskog ordena Sv. Save. Umro je u Novom Sadu juna 1889. godine "uoči Ivandana", gde je i sahranjen na Uspenskom groblju. Njegovi potomci danas žive i rade u Pirotu.

*

Đurađ Branković, Sremski Karlovci 1858;

Milan Narandžić, I—II, Novi Sad 1860—63, (II izd. Beograd 1900);

Čudan svet, Novi Sad 1869;

Dela Jakova Ignjatovića, I, Novi Sad 1874, i II Temišvar 1878;

Uveo listak, Novi Sad 1878;

Adam i berberin prvi ljudi, Novi Sad 1881;

Stari i novi majstori, Novi Sad 1883;

Patnica, I—III, Novi Sad 1888, (II izd. Beograd 1936);

Večiti mladoženja, Beograd 1910;

Vasa Rešpekt, Beograd 1913;

Dela, I—II, Beograd 1932—35);

Odabrana dela, I—VIII, Novi Sad 1948—53);

Odabrana dela, I—II, Novi Sad i Beograd 1959 i 1969;

Memoari, Beograd 1966:


Miroslav AntićPlavi čuperakOslobođenje - Sarajevo*Kultna zbirka pesama "Plavi čuperak" Miroslava Antića doživela je nekoliko izdanja u izdanju sarajevskih izdavača, uključujući izdanje NIŠRO "Oslobođenje" (1990. godine u ediciji i pripremi Draška Ređepa) i "Svjetlosti" gde je štamparija bila Oslobođenje. Ova vanvremenska poezija namenjena je deci i svima onima koji ulaze u adolescentsko doba. Kroz pesme o ljubavi, snovima i odrastanju, Antić na jedinstven način oslikava zbunjujuće prve ljubavi i prelazak iz detinjstva u svet odraslih.

Plavi cuperak

Miroslav Antić
Plavi čuperak
Oslobođenje - Sarajevo
*
Kultna zbirka pesama "Plavi čuperak" Miroslava Antića doživela je nekoliko izdanja u izdanju sarajevskih izdavača, uključujući izdanje NIŠRO "Oslobođenje" (1990. godine u ediciji i pripremi Draška Ređepa) i "Svjetlosti" gde je štamparija bila Oslobođenje. Ova vanvremenska poezija namenjena je deci i svima onima koji ulaze u adolescentsko doba. Kroz pesme o ljubavi, snovima i odrastanju, Antić na jedinstven način oslikava zbunjujuće prve ljubavi i prelazak iz detinjstva u svet odraslih.


Miroslav Antić
Plavi čuperak
Oslobođenje - Sarajevo

Plavi čuperak

France BevkKapelan ČedermacSKZ - Beograd*France Bevk (Zakojca kod Idrije, 17. septembar 1890 – Ljubljana, 17. septembar 1970) bio je jugoslovenski i slovenački književnik.U pitanju je čuveni roman „Kapelan Čedermac” (ili Kapelan Martin Čedermac), koji je napisao slovenački književnik France Bevk. Ovo antologijsko delo objavila je Srpska književna zadruga (SKZ) u Beogradu 1955. godine kao 333. kolo.Roman prati sudbinu seoskog sveštenika Martina Čedermaca koji se bori za očuvanje slovenačkog jezika i identiteta svog naroda u uslovima italijanske fašističke asimilacije u Julijskoj krajini.Izdanje iz 1955. godine (tvrd povez, ćirilica) danas je antikvarni primerak.

Kapelan Cedermac

France Bevk
Kapelan Čedermac
SKZ - Beograd
*
France Bevk (Zakojca kod Idrije, 17. septembar 1890 – Ljubljana, 17. septembar 1970) bio je jugoslovenski i slovenački književnik.
U pitanju je čuveni roman „Kapelan Čedermac” (ili Kapelan Martin Čedermac), koji je napisao slovenački književnik France Bevk. Ovo antologijsko delo objavila je Srpska književna zadruga (SKZ) u Beogradu 1955. godine kao 333. kolo.Roman prati sudbinu seoskog sveštenika Martina Čedermaca koji se bori za očuvanje slovenačkog jezika i identiteta svog naroda u uslovima italijanske fašističke asimilacije u Julijskoj krajini.Izdanje iz 1955. godine (tvrd povez, ćirilica) danas je antikvarni primerak.


France Bevk
Kapelan Čedermac
SKZ - Beograd

Kapelan Čedermac

Erik van LustbaderMIKOIII izdanje*Neverovatna saga koju je EriK van Lustbader briljantno poČeo bestselerom "Ninđa" nastavlja se u knjizi "Miko". Sve počinje onog trena kad cenjenog Sense-a ubija njegova omiljena učenica - jedina žena u starinskom Dojo-u usred planiskog pejzaža.Ubica je Miko, veštica - neopisivo lepa, beskrajno senzualna. Ona vlada nadljudskim moćima. Ubistvo omiljenog i poštovanog Sanseia je samo početak jedne smrtonosne misije čiji je krajni cilj - unistenje Nikole Lajnira...

MIKO

Erik van Lustbader
MIKO
III izdanje
*
Neverovatna saga koju je EriK van Lustbader briljantno poČeo bestselerom "Ninđa" nastavlja se u knjizi "Miko". Sve počinje onog trena kad cenjenog Sense-a ubija njegova omiljena učenica - jedina žena u starinskom Dojo-u usred planiskog pejzaža.Ubica je Miko, veštica - neopisivo lepa, beskrajno senzualna. Ona vlada nadljudskim moćima. Ubistvo omiljenog i poštovanog Sanseia je samo početak jedne smrtonosne misije čiji je krajni cilj - unistenje Nikole Lajnira... 


Jaroslav IvaškjevičCrveni štitoviistorijski romanJAROSLAV IVAŠKJEVIČ (IWASZKIEWICZ JAROSLAW)Književnik;Kalnik kod Kijova, 20. 2. 1894 – Varšava, 2. 3. 1980

Crveni stitovi

Jaroslav Ivaškjevič
Crveni štitovi
istorijski roman
JAROSLAV IVAŠKJEVIČ (IWASZKIEWICZ JAROSLAW)
Književnik;
Kalnik kod Kijova, 20. 2. 1894 – Varšava, 2. 3. 1980


Jaroslav Ivaškjevič
Crveni štitovi
istorijski roman

Crveni štitovi

Vuk DraškovićNOŽ*Kultni roman o zločinu i praštanju, zabranjen pre 40 godina zbog „širenja nacionalne mržnje“.Progovarajući prvi put posle II svetskog rata bez ideoloških predznaka o zločinima četnika i muslimana i o paradoksima zajedničkog života pripadnika različitih nacija i vera u posleratnoj Jugoslaviji, Vuk Drašković izneće u svom romanu uzbudljivu priču o krizi identiteta, uz tezu, u vreme raspirivanja nacionalizama posle Titove smrti, da puko rođenje ne određuje čovekovu sudbinu i ne priprema ga za kasnija opredeljenja u životu, niti za pripadnost nekoj veri ili naciji, nego to zavisi od vaspitanja i okoline u kojoj se čovek formira. Posle pokolja u jednom hercegovačkom selu 1942, muslimani otimaju jedino preživelo srpsko dete, koje će kasnije vaspitavati kao muslimansko, dok u istom selu uskoro usledi i četnički pogrom nad muslimanima, koji preživi jedno muslimansko dete za koje četnici misle da je srpsko… Sudbina ova dva dečaka raspetljaće se nekoliko decenija kasnije, kada će se otkriti istina o njihovom poreklu.Draškovićev predgovor ovom izdanju „Nožem na Nož“, poput kakvog dramatičnog trilera, iznosi priču o napadima na pisca po objavljivanju prvog izdanja i životu samog romana posle zabrane, ali i stvarnih ljudi koji su doživeli sudbinu njegovih junaka.

Vuk Drašković
NOŽ
*
Kultni roman o zločinu i praštanju, zabranjen pre 40 godina zbog „širenja nacionalne mržnje“.
Progovarajući prvi put posle II svetskog rata bez ideoloških predznaka o zločinima četnika i muslimana i o paradoksima zajedničkog života pripadnika različitih nacija i vera u posleratnoj Jugoslaviji, Vuk Drašković izneće u svom romanu uzbudljivu priču o krizi identiteta, uz tezu, u vreme raspirivanja nacionalizama posle Titove smrti, da puko rođenje ne određuje čovekovu sudbinu i ne priprema ga za kasnija opredeljenja u životu, niti za pripadnost nekoj veri ili naciji, nego to zavisi od vaspitanja i okoline u kojoj se čovek formira. 
Posle pokolja u jednom hercegovačkom selu 1942, muslimani otimaju jedino preživelo srpsko dete, koje će kasnije vaspitavati kao muslimansko, dok u istom selu uskoro usledi i četnički pogrom nad muslimanima, koji preživi jedno muslimansko dete za koje četnici misle da je srpsko… Sudbina ova dva dečaka raspetljaće se nekoliko decenija kasnije, kada će se otkriti istina o njihovom poreklu.
Draškovićev predgovor ovom izdanju „Nožem na Nož“, poput kakvog dramatičnog trilera, iznosi priču o napadima na pisca po objavljivanju prvog izdanja i životu samog romana posle zabrane, ali i stvarnih ljudi koji su doživeli sudbinu njegovih junaka.


NOŽ

Marta RofhartJa, KleopatraISTORIJSKI ROMAN O NAJSLAVNIJOJ KRALJICI SVETA*"Ja, Kleopatra" je popularni istorijski roman autorke Marte Rofhart (engl. Marthe Rofheart). Knjiga prati život slavne egipatske kraljice Kleopatre kroz živopisnu naraciju koja oživljava intrige, moć i romantiku. U Srbiji je najpoznatije izdanje koje je 1983. godine objavio izdavač Svetozar Marković iz Beograda

Ja, Kleopatra

Marta Rofhart
Ja, Kleopatra
ISTORIJSKI ROMAN O NAJSLAVNIJOJ KRALJICI SVETA
*
"Ja, Kleopatra" je popularni istorijski roman autorke Marte Rofhart (engl. Marthe Rofheart). Knjiga prati život slavne egipatske kraljice Kleopatre kroz živopisnu naraciju koja oživljava intrige, moć i romantiku. U Srbiji je najpoznatije izdanje koje je 1983. godine objavio izdavač Svetozar Marković iz Beograda


Marta Rofhart
Ja, Kleopatra
ISTORIJSKI ROMAN O NAJSLAVNIJOJ KRALJICI SVETA

Ivo AndrićSveskeProsveta - Beograd1982*Ivo Andrić (Dolac, kod Travnika, 9. oktobar 1892 — Beograd, 13. mart 1975) bio je srpski i jugoslovenski književnik i diplomata Kraljevine Jugoslavije.Godine 1961. dobio je Nobelovu nagradu za književnost „za epsku snagu kojom je oblikovao teme i prikazao sudbine ljudi tokom istorije svoje zemlje”. Kao gimnazijalac, Andrić je bio pripadnik naprednog revolucionarnog pokreta protiv Austrougarske vlasti Mlada Bosna i strastveni borac za oslobođenje južnoslovenskih naroda od Austrougarske monarhije. U austrijskom Gracu je diplomirao i doktorirao, a vreme između dva svetska rata proveo je u službi u konzulatima i poslanstvima Kraljevine Jugoslavije u Rimu, Bukureštu, Gracu, Parizu, Madridu, Briselu, Ženevi i Berlinu. Bio je član Srpske akademije nauka i umetnosti u koju je primljen 1926. godine. Njegova najpoznatija dela su pored romana Na Drini ćuprija i Travnička hronika, Prokleta avlija, Gospođica i Jelena, žena koje nema. U svojim delima se uglavnom bavio opisivanjem života u Bosni za vreme osmanske vlasti.U Beogradu je osnovana Zadužbina Ive Andrića, prva i najvažnija odredba piščeve oporuke bila je da se njegova zaostavština sačuva kao celina i da se, kao legat odnosno, zadužbina, nameni za opšte kulturne i humanitarne potrebe. Na osnovu piščeve testamentarne volje, svake godine dodeljuje se Andrićeva nagrada za priču ili zbirku priča napisanu na srpskom jeziku.

Sveske

Ivo Andrić
Sveske
Prosveta - Beograd
1982
*
Ivo Andrić (Dolac, kod Travnika, 9. oktobar 1892 — Beograd, 13. mart 1975) bio je srpski i jugoslovenski književnik i diplomata Kraljevine Jugoslavije.
Godine 1961. dobio je Nobelovu nagradu za književnost „za epsku snagu kojom je oblikovao teme i prikazao sudbine ljudi tokom istorije svoje zemlje”. Kao gimnazijalac, Andrić je bio pripadnik naprednog revolucionarnog pokreta protiv Austrougarske vlasti Mlada Bosna i strastveni borac za oslobođenje južnoslovenskih naroda od Austrougarske monarhije. U austrijskom Gracu je diplomirao i doktorirao, a vreme između dva svetska rata proveo je u službi u konzulatima i poslanstvima Kraljevine Jugoslavije u Rimu, Bukureštu, Gracu, Parizu, Madridu, Briselu, Ženevi i Berlinu. Bio je član Srpske akademije nauka i umetnosti u koju je primljen 1926. godine. Njegova najpoznatija dela su pored romana Na Drini ćuprija i Travnička hronika, Prokleta avlija, Gospođica i Jelena, žena koje nema. U svojim delima se uglavnom bavio opisivanjem života u Bosni za vreme osmanske vlasti.
U Beogradu je osnovana Zadužbina Ive Andrića, prva i najvažnija odredba piščeve oporuke bila je da se njegova zaostavština sačuva kao celina i da se, kao legat odnosno, zadužbina, nameni za opšte kulturne i humanitarne potrebe. Na osnovu piščeve testamentarne volje, svake godine dodeljuje se Andrićeva nagrada za priču ili zbirku priča napisanu na srpskom jeziku.


Ivo Andrić
Sveske
Prosveta - Beograd
1982

Ričard GordonDoktor u kući*Doctor in the House (srpskohrvatski: Doktor u kući) je britanska filmska komedija snimljena 1954. godine u režiji Ralpha Thomasa. Temelji se na istoimenom romanu Richard Gordona, koji je također sudjelovao u pisanju scenarija. Protagonist, koga tumači Dirk Bogarde, je Simon Sparrow, mladi student medicine, a radnja kroz niz vinjeta prazi niz komičnih pustolovina tokom školovanja u fiktivnoj londonskoj klinici. Doctor in the House je doživio veliki uspjeh, a od Bogardea učinio jednom od najvećih zvijezda tadašnje britanske kinematografije. Godine 1955. je snimljen nastavak pod naslovom Doctor at Sea, odnosno naslov iz filmske serije koja će se snimati sve do 1966. godine.

Doktor u kuci

Ričard Gordon
Doktor u kući
*
Doctor in the House (srpskohrvatski: Doktor u kući) je britanska filmska komedija snimljena 1954. godine u režiji Ralpha Thomasa. Temelji se na istoimenom romanu Richard Gordona, koji je također sudjelovao u pisanju scenarija. Protagonist, koga tumači Dirk Bogarde, je Simon Sparrow, mladi student medicine, a radnja kroz niz vinjeta prazi niz komičnih pustolovina tokom školovanja u fiktivnoj londonskoj klinici. Doctor in the House je doživio veliki uspjeh, a od Bogardea učinio jednom od najvećih zvijezda tadašnje britanske kinematografije. Godine 1955. je snimljen nastavak pod naslovom Doctor at Sea, odnosno naslov iz filmske serije koja će se snimati sve do 1966. godine.


Doktor u kući

Joža HorvatCrvena lisica*Tema romana, lov na jelene, samo je podloga za progovaranje o ožiljcima ratnih razaranja na ljuskoj psihi, te na poslijetku donosi snažnu antiratnu poruku. Josip (Joža) Horvat (Kotoriba, 10. ožujka 1915. – Zagreb, 26. listopada 2012.), jugoslavenski i hrvatski književnik. Pisanjem se počeo baviti još prije drugog svjetskog rata, a u njemu je sudjelovao kao partizan. Ta su mu iskustva poslije poslužila za roman Mačak pod šljemom koji je čak dva puta ekraniziran - kao igrani film s Pavlom Vujisićem i kao TV-serija s Miodragom Krivokapićem u naslovnoj ulozi. 1950-ih je došao u nemilost tadašnjih vlasti kao scenarist filma Ciguli-miguli, ali je postepeno rehabilitiran te je 1960-ih poduzeo veliki put jedrilicom oko svijeta na temelju koga je napisao knjigu Besa, jedan od najpopularnijih putopisa u hrvatskoj književnosti.

Crvena lisica

Joža Horvat
Crvena lisica
*
Tema romana, lov na jelene, samo je podloga za progovaranje o ožiljcima ratnih razaranja na ljuskoj psihi, te na poslijetku donosi snažnu antiratnu poruku.

Josip (Joža) Horvat (Kotoriba, 10. ožujka 1915. – Zagreb, 26. listopada 2012.), jugoslavenski i hrvatski književnik. Pisanjem se počeo baviti još prije drugog svjetskog rata, a u njemu je sudjelovao kao partizan. Ta su mu iskustva poslije poslužila za roman Mačak pod šljemom koji je čak dva puta ekraniziran - kao igrani film s Pavlom Vujisićem i kao TV-serija s Miodragom Krivokapićem u naslovnoj ulozi. 1950-ih je došao u nemilost tadašnjih vlasti kao scenarist filma Ciguli-miguli, ali je postepeno rehabilitiran te je 1960-ih poduzeo veliki put jedrilicom oko svijeta na temelju koga je napisao knjigu Besa, jedan od najpopularnijih putopisa u hrvatskoj književnosti.


Žoze SaramagoGodina smrti Rikarda ReišaNovostI - Beograd2004*Izdanje Novosti Beograd 2004 , biblioteka Milenijum, tvrd povez, zaštitni omot , ćirilica, format 12,5 x 21 cm , 446 strana, dobro ocuvana Rikardo Reiš, portugalski lekar i pesnik koji se 1936. godine vraća iz progonstva u Brazilu, otkriva izmenjeno lice Lisabona punog tajni, gde se prepliću san i java, mit i istorija, vizije budućnosti i magija svakodnevice. On provodi najviše vremena sa duhom Fernanda Pesoe, koji posle smrti, u tom vidu, mora provesti na Zemlji devet meseci, isto koliko svaki čovek provodi na Zemlji i pre svog rođenja. Pre nego što će sa pesnikom napustiti ovaj svet, glavni junak pomoći će čitaocu da iz posebnog ugla upozna Lisabon, njegove široke avenije i uske meandre beskrajnih i bezbrojnih uličica, siromaštvo njegovih građana, oronulost samotnih brodova u luci i melanholiju neprestane magle i kiše što najavljuju sumrak Evrope. „Malo je dela u svetskoj literaturi takve estetske i stilske prefinjenosti, kao i istančanog osećanja tragičnosti života, kao što je roman Godina smrti Rikarda Reiša. Saramago koristi činjenicu da je najveći pesnik portugalskog jezika Fernando Pesoa (1888–1935) potpisivao svoje pesme različitim imenima i stvorio čitavu porodicu svojih bližih i daljih duhovnih srodnika – heteronima – koje je ’zadužio’ da u pesničkoj formi odgovore na najbitnija pitanja ljudske egzistencije. Jedan od njih, Rikardo Reiš, neposredno nakon Pesoine smrti pokušava nemoguće – da živi život umrlog pesnika. Oko takvog neverovatnog zapleta Saramago gradi roman koji je sav istkan od paradoksa...“– Jasmina Nešković „Saramago nas uvodi u jedinstveni lavirint u kome se mešaju ’privid stvarnosti i istina privida’.“– Le Monde „Tri neponovljiva i neodoljiva lika – dve žene i jedan duh mrtvog pesnika – upliću se u novi život Rikarda Reiša i čine okosnicu radnje ovog fascinantnog romana.“ – The New York Times

Godina smrti Rikarda Reisa

Žoze Saramago
Godina smrti Rikarda Reiša
NovostI - Beograd
2004
*
Izdanje Novosti Beograd 2004 , biblioteka Milenijum, tvrd povez, zaštitni omot , ćirilica, format 12,5 x 21 cm , 446 strana, dobro ocuvana

Rikardo Reiš, portugalski lekar i pesnik koji se 1936. godine vraća iz progonstva u Brazilu, otkriva izmenjeno lice Lisabona punog tajni, gde se prepliću san i java, mit i istorija, vizije budućnosti i magija svakodnevice. On provodi najviše vremena sa duhom Fernanda Pesoe, koji posle smrti, u tom vidu, mora provesti na Zemlji devet meseci, isto koliko svaki čovek provodi na Zemlji i pre svog rođenja. Pre nego što će sa pesnikom napustiti ovaj svet, glavni junak pomoći će čitaocu da iz posebnog ugla upozna Lisabon, njegove široke avenije i uske meandre beskrajnih i bezbrojnih uličica, siromaštvo njegovih građana, oronulost samotnih brodova u luci i melanholiju neprestane magle i kiše što najavljuju sumrak Evrope.

„Malo je dela u svetskoj literaturi takve estetske i stilske prefinjenosti, kao i istančanog osećanja tragičnosti života, kao što je roman Godina smrti Rikarda Reiša. Saramago koristi činjenicu da je najveći pesnik portugalskog jezika Fernando Pesoa (1888–1935) potpisivao svoje pesme različitim imenima i stvorio čitavu porodicu svojih bližih i daljih duhovnih srodnika – heteronima – koje je ’zadužio’ da u pesničkoj formi odgovore na najbitnija pitanja ljudske egzistencije. Jedan od njih, Rikardo Reiš, neposredno nakon Pesoine smrti pokušava nemoguće – da živi život umrlog pesnika. Oko takvog neverovatnog zapleta Saramago gradi roman koji je sav istkan od paradoksa...“
– Jasmina Nešković

„Saramago nas uvodi u jedinstveni lavirint u kome se mešaju ’privid stvarnosti i istina privida’.“
– Le Monde

„Tri neponovljiva i neodoljiva lika – dve žene i jedan duh mrtvog pesnika – upliću se u novi život Rikarda Reiša i čine okosnicu radnje ovog fascinantnog romana.“ 
– The New York Times


Žoze Saramago
Godina smrti Rikarda Reiša
NovostI - Beograd
2004

Istraži kategoriju: Književnost

Antikvarne knjige, retka izdanja i polovne knjige po najpovoljnijim cenama u Srbiji. Istražite našu bogatu kolekciju starih knjiga - od srpskih klasika, istorijskih dela i književnih remek-dela do retkih primeraka za kolekcionare. Staraknjiga - vaša online antikvarna knjižara od 2008.