Vreme smrti III

Sergej Jesenjin Lirika (1917-1923)Celokupna dela, knjiga 4*Sergej Aleksandrovič Jesenjin (rus. Sergéй Aleksándrovič Esénin; Konstantinovo, 3. oktobar 1895 — Lenjingrad, 28. decembar 1925) je bio ruski pesnik, pripadnik književnog pravca imažinizma.Najpoznatije pesme Jesenjina su: Pesma o keruši, Ispovest mangupa, Molitva za umrle, Pismo majci, Kafanska Moskva i Do viđenja, druže moj, do viđenja.Jesenjin važi za jednog od najboljih i ujedno najomiljenijih pesnika Rusije. Zbog porekla sa sela, on je sebe smatrao „pesnikom sela“, i u mnogim svojim delima bavio se životom na selu.

Lirika (1917-1923)

Sergej Jesenjin 
Lirika (1917-1923)
Celokupna dela, knjiga 4
*
Sergej Aleksandrovič Jesenjin (rus. Sergéй Aleksándrovič Esénin; Konstantinovo, 3. oktobar 1895 — Lenjingrad, 28. decembar 1925) je bio ruski pesnik, pripadnik književnog pravca imažinizma.
Najpoznatije pesme Jesenjina su: Pesma o keruši, Ispovest mangupa, Molitva za umrle, Pismo majci, Kafanska Moskva i Do viđenja, druže moj, do viđenja.
Jesenjin važi za jednog od najboljih i ujedno najomiljenijih pesnika Rusije. Zbog porekla sa sela, on je sebe smatrao „pesnikom sela“, i u mnogim svojim delima bavio se životom na selu.


Ginter Gras, Lokalna anestezijaNaslov: Lokalna anestezijaAutor: Ginter Gras (1927-2015)Preveo: Ivan IvanjiIzdavač: Prosveta, Beograd, 1973Strana: 311Lokalna anestezija (nem. Örtlich betäubt) roman je nemačkog nobelovca Gintera Grasa originalno objavljen 1969. godine. Roman govori o srednjoškolskom profesoru, idealisti koji veruje da društvo, poput učenika, uči iz iskustva i razuma.Eberhard Staruš je četrdesetogodišnji profesor nemačkog jezika i istorije koji živi u Zapadnom Berlinu i predstavlja tragikomični centar romana. U pozadini, jedan od njegovih studenata, Filip Šerbaum, planira da zapali svog psa Maksa na Kurfirstendamu u znak protesta protiv učešća Sjedinjenih Država u Vijetnamskom ratu. Staruš prolazi kroz dugi niz stomatoloških operacija tokom 1967. godine na hirurgiji gde se televizija koristi kao sredstvo odvraćanja pacijenata od operacije i bola koji ih prati, sa posledičnim televizualnim slikama koje se spajaju i stapaju u njegovoj svesti i refleksiji. Staruš prepričava svoje meditacije iz perioda političke prošlosti i posleratne situacije u Adenauerovoj Nemačkoj i neadekvatnosti, iz njegove perspektive, i leve i desne političke ideologije i partijskih poravnanja u tom periodu (tako da karijes predstavlja metaforu za širi duhovni i politički raspad). Knjiga u velikoj meri predstavlja unutrašnji monolog iz Staruševe perspektive, u ograničenom broju slučaja sa povremenim upadicama pitanja i zapažanja njegovog zubara.(Izvor: Vikipedija)

Lokalna anestezija

Ginter Gras, Lokalna anestezija
Naslov: Lokalna anestezija
Autor: Ginter Gras (1927-2015)
Preveo: Ivan Ivanji
Izdavač: Prosveta, Beograd, 1973
Strana: 311
Lokalna anestezija (nem. Örtlich betäubt) roman je nemačkog nobelovca Gintera Grasa originalno objavljen 1969. godine. Roman govori o srednjoškolskom profesoru, idealisti koji veruje da društvo, poput učenika, uči iz iskustva i razuma.
Eberhard Staruš je četrdesetogodišnji profesor nemačkog jezika i istorije koji živi u Zapadnom Berlinu i predstavlja tragikomični centar romana. U pozadini, jedan od njegovih studenata, Filip Šerbaum, planira da zapali svog psa Maksa na Kurfirstendamu u znak protesta protiv učešća Sjedinjenih Država u Vijetnamskom ratu. Staruš prolazi kroz dugi niz stomatoloških operacija tokom 1967. godine na hirurgiji gde se televizija koristi kao sredstvo odvraćanja pacijenata od operacije i bola koji ih prati, sa posledičnim televizualnim slikama koje se spajaju i stapaju u njegovoj svesti i refleksiji. Staruš prepričava svoje meditacije iz perioda političke prošlosti i posleratne situacije u Adenauerovoj Nemačkoj i neadekvatnosti, iz njegove perspektive, i leve i desne političke ideologije i partijskih poravnanja u tom periodu (tako da karijes predstavlja metaforu za širi duhovni i politički raspad). Knjiga u velikoj meri predstavlja unutrašnji monolog iz Staruševe perspektive, u ograničenom broju slučaja sa povremenim upadicama pitanja i zapažanja njegovog zubara.
(Izvor: Vikipedija)


Ginter Gras, Lokalna anestezija nobelova nagrada za književnost

Branislav GlumacZagrepčanka*Roman Zagrepčanka objavljen je davne 1974. i od tada je doživio čak 12 izdanja. Vrlo brzo stekao je status kultnog romana koji je obilježio jedno vrijeme, ali to je roman koji su čitale mnoge generacije.Kroz priču o životu djevojke Marijane, govori o odrastanju jedne generacije. Marijana potječe iz višeg sloja, školuje se za liječnicu, no ne zadržava se u miljeu u kojem je odrasla, već se kreće raznim dijelovima grada, ne bježeći niti od periferije. Ona je promiskuitetna, spava s bogatim muškarcima, živi posve neobuzdano. Obitelj doživljava kao lažnu, potrošenu licemjernu zajednicu u kojoj roditelji streme tek ugledu i moći.Glumac nam ne nudi nikakav sladunjavi kraj. Baš zbog toga što nije nimalo uljepšavao, već je brutalno razgolitio ljude i njihovo ponašanje, u situacijama koje su danas jednako žive kao i prije 40 godina, Zagrepčanka je roman koji će voljeti i nove generacije.Darija Žilić*Branislav Glumac hrvatski je književnik (pjesnik, prozaik, dramski pisac i likovni kritičar). Objavio je tridesetak knjiga. Prvim pjesmama javio se 1953. godine u Virovitičkom listu. Zastupljen je u antologijama proze i poezije. S Petrom Kepeskim preveo je prvu antologiju makedonske poezije na hrvatski jezik. Sačinio je i antologiju Moja prva ljubavna pjesma (od Krleže do Babića). Sav svoj radni vijek proveo je (i provodi) kao profesionalni književnik. Statusna knjiga unutar Glumčevog opusa i kultna knjiga recentne hrvatske proze je roman Zagrepčanka iz 1974. godine.Nevezanost za radni odnos omogućila mu je da se kreće u raznovrsnim umjetničkim društvima i sredinama: od svijeta glume, teatra i filma do važnih susreta i prijateljevanja sa slikarima i kiparima. Tako su nastale knjige Razgovori sa slikarima koje je vodio u ateljeima tematski vezani za procese likovnog stvaranja u vremenskom rasponu od najstarijih do mlađih generacija (Tartaglia, K. Hegedušić, Veža, Lovrenčić, Šebalj, Vaništa, Murtić, Reiser, Dogan, Seder, Koydl, Biffel, Hoti, Šiško, Lončar) i Sjećanja na ljude (dvije knjige) književnike od Krleže, Cesarića, Tadijanovića, Krkleca, Božića, Šegedina, Matkovića, Kaleba, Desnicu, Dizdara, Slamniga, Šoljana, V. Parun, Kuzmanovića, Pupačića do Severa, glumce i redatelje od Gavelle, Radojevića, Spajića, Golika, D. i J. Marušića, Grkovića, Cilića, Kutijara, Šovagovića, Ličine, Dracha pa do Kojadinovića, Oreškovića, Krnjajića, Buljana i mnogih drugih.Pojedina djela i tekstovi prevedena su mu na francuski, engleski, njemački, talijanski, ruski, slovenski, bugarski, slovački i albanski jezik. Svom zavičajnom gradu, Virovitici, poklonio je 100 umjetničkih djela hrvatskih slikara i 20 skulptura koje su sada izložene kao stalni postav u dvorcu Pejačević. Živi i radi u Zagrebu.

Zagrepcanka

Branislav Glumac
Zagrepčanka
*
Roman Zagrepčanka objavljen je davne 1974. i od tada je doživio čak 12 izdanja. Vrlo brzo stekao je status kultnog romana koji je obilježio jedno vrijeme, ali to je roman koji su čitale mnoge generacije.
Kroz priču o životu djevojke Marijane, govori o odrastanju jedne generacije. Marijana potječe iz višeg sloja, školuje se za liječnicu, no ne zadržava se u miljeu u kojem je odrasla, već se kreće raznim dijelovima grada, ne bježeći niti od periferije. Ona je promiskuitetna, spava s bogatim muškarcima, živi posve neobuzdano. Obitelj doživljava kao lažnu, potrošenu licemjernu zajednicu u kojoj roditelji streme tek ugledu i moći.
Glumac nam ne nudi nikakav sladunjavi kraj. Baš zbog toga što nije nimalo uljepšavao, već je brutalno razgolitio ljude i njihovo ponašanje, u situacijama koje su danas jednako žive kao i prije 40 godina, Zagrepčanka je roman koji će voljeti i nove generacije.
Darija Žilić
*
Branislav Glumac hrvatski je književnik (pjesnik, prozaik, dramski pisac i likovni kritičar). Objavio je tridesetak knjiga. Prvim pjesmama javio se 1953. godine u Virovitičkom listu. Zastupljen je u antologijama proze i poezije. S Petrom Kepeskim preveo je prvu antologiju makedonske poezije na hrvatski jezik. Sačinio je i antologiju Moja prva ljubavna pjesma (od Krleže do Babića). Sav svoj radni vijek proveo je (i provodi) kao profesionalni književnik. Statusna knjiga unutar Glumčevog opusa i kultna knjiga recentne hrvatske proze je roman Zagrepčanka iz 1974. godine.
Nevezanost za radni odnos omogućila mu je da se kreće u raznovrsnim umjetničkim društvima i sredinama: od svijeta glume, teatra i filma do važnih susreta i prijateljevanja sa slikarima i kiparima. Tako su nastale knjige Razgovori sa slikarima koje je vodio u ateljeima tematski vezani za procese likovnog stvaranja u vremenskom rasponu od najstarijih do mlađih generacija (Tartaglia, K. Hegedušić, Veža, Lovrenčić, Šebalj, Vaništa, Murtić, Reiser, Dogan, Seder, Koydl, Biffel, Hoti, Šiško, Lončar) i Sjećanja na ljude (dvije knjige) književnike od Krleže, Cesarića, Tadijanovića, Krkleca, Božića, Šegedina, Matkovića, Kaleba, Desnicu, Dizdara, Slamniga, Šoljana, V. Parun, Kuzmanovića, Pupačića do Severa, glumce i redatelje od Gavelle, Radojevića, Spajića, Golika, D. i J. Marušića, Grkovića, Cilića, Kutijara, Šovagovića, Ličine, Dracha pa do Kojadinovića, Oreškovića, Krnjajića, Buljana i mnogih drugih.
Pojedina djela i tekstovi prevedena su mu na francuski, engleski, njemački, talijanski, ruski, slovenski, bugarski, slovački i albanski jezik. Svom zavičajnom gradu, Virovitici, poklonio je 100 umjetničkih djela hrvatskih slikara i 20 skulptura koje su sada izložene kao stalni postav u dvorcu Pejačević. Živi i radi u Zagrebu.


Zagrepčanka

Tobijas Pel i Brigit AndričMali leksikon testeninatvrd povez na masnom papiru, bogato ilustrovanaFormat: 15x18 cm2009; latinica; 18 cm; 298 str.; 978-86-7804-198-3;*Stvarna ljubav prema testeninama postoji-Ima mnogo toga što treba naučiti o testeninama - značaju pasta u italijanskoj kuhinji, njihovom istorijatu i čarobnim pričama koje ih prate.-Sve što treba da znate da biste pripremali testenine.-Saveti za kuvanje, serviranje, čuvanje testenine i, naročito, uživanje u njoj.-Klasični recepti; regionalni specijaliteti; testenina u svetu; neverovatna raznovrsnost rezanaca.*

Mali leksikon testenina

Tobijas Pel i Brigit Andrič
Mali leksikon testenina
tvrd povez na masnom papiru, bogato ilustrovana
Format: 15x18 cm
2009; latinica; 18 cm; 298 str.; 978-86-7804-198-3;
*
Stvarna ljubav prema testeninama postoji
-Ima mnogo toga što treba naučiti o testeninama - značaju pasta u italijanskoj kuhinji, njihovom istorijatu i čarobnim pričama koje ih prate.
-Sve što treba da znate da biste pripremali testenine.
-Saveti za kuvanje, serviranje, čuvanje testenine i, naročito, uživanje u njoj.
-Klasični recepti; regionalni specijaliteti; testenina u svetu; neverovatna raznovrsnost rezanaca.
*


Tobijas Pel i Brigit Andrič
Mali leksikon testenina
Format: 15x18 cm
tvrd povez na masnom papiru
2009; latinica; 18 cm; 298 str.; 978-86-7804-198-3;


Mišel TrambleCrna sveskaMichel Tremblay, CQ (Mišel Tramble - rođen u Montrealu, Quebec 25. juna, 1942.) je kanadski pisac romana i pozorišnih komada.Tremblay je odrastao na Plateau Mont-Royal, u frankofonom delu Montreala, u kome je živela radnička klasa, koja je govorila dijalektom joual, što će imati jak uticaj na njegov rad. Njegova prva predstava, Les Belles-Sœurs je napisana 1965. godine i imala je premijeru u Théâtre du Rideau Vert, avgusta, 1968. Njen uticaj je bio ogroman, rušeći stare nazore kanadskog teatra i uvodeći joual u glavne tokove. Predstava je izazvala kontroverze zbog opisa života žena srednje klase i napada na konzervativno, duboko religiozno društvo Quebeca sredine 20. veka.Tramble ostaje veran svojoj omiljenoj tematici i u romanu Crna sveska, u kome – kroz priču o sudbini Seline Pulen, konobarice-patuljčice i njenog sukoba s tiranskom majkom alkoholičarkom – uranja u proletersku sredinu Montreala i s balzakovskom pronicljivošću daje sliku ljudske komedije.Radnja se odvija između restorana – smeštenog na ozloglašenom bulevaru Svetog Lorenca u koji zalaze transvestiti, kurve, lude, i neobični studenti – i pozorišta Pelivanâ, u kome mladi reditelj postavlja Euripidove Trojanke. Činjenica da Selina treba da igra Hekubinu pratilju dovodi do sukoba između majke i ćerke, što izaziva svirepu i neumoljivu tragediju.Život junakinje romana, patuljčice Seline Pulen, je neprekidna patnja (strepnja i mržnja): naviknuta na prezir rođene, pijane i depresivne, majke i vaspitana da se stidi svog (telesnog) hendikepa, ona ni sama ne zna da li je cirkuska atrakcija ili „potpuno ljudsko biće“, dostojno ljubavi i pažnje.

Crna sveska

Mišel Tramble
Crna sveska
Michel Tremblay, CQ (Mišel Tramble - rođen u Montrealu, Quebec 25. juna, 1942.) je kanadski pisac romana i pozorišnih komada.
Tremblay je odrastao na Plateau Mont-Royal, u frankofonom delu Montreala, u kome je živela radnička klasa, koja je govorila dijalektom joual, što će imati jak uticaj na njegov rad. Njegova prva predstava, Les Belles-Sœurs je napisana 1965. godine i imala je premijeru u Théâtre du Rideau Vert, avgusta, 1968. Njen uticaj je bio ogroman, rušeći stare nazore kanadskog teatra i uvodeći joual u glavne tokove. Predstava je izazvala kontroverze zbog opisa života žena srednje klase i napada na konzervativno, duboko religiozno društvo Quebeca sredine 20. veka.
Tramble ostaje veran svojoj omiljenoj tematici i u romanu Crna sveska, u kome – kroz priču o sudbini Seline Pulen, konobarice-patuljčice i njenog sukoba s tiranskom majkom alkoholičarkom – uranja u proletersku sredinu Montreala i s balzakovskom pronicljivošću daje sliku ljudske komedije.
Radnja se odvija između restorana – smeštenog na ozloglašenom bulevaru Svetog Lorenca u koji zalaze transvestiti, kurve, lude, i neobični studenti – i pozorišta Pelivanâ, u kome mladi reditelj postavlja Euripidove Trojanke. Činjenica da Selina treba da igra Hekubinu pratilju dovodi do sukoba između majke i ćerke, što izaziva svirepu i neumoljivu tragediju.
Život junakinje romana, patuljčice Seline Pulen, je neprekidna patnja (strepnja i mržnja): naviknuta na prezir rođene, pijane i depresivne, majke i vaspitana da se stidi svog (telesnog) hendikepa, ona ni sama ne zna da li je cirkuska atrakcija ili „potpuno ljudsko biće“, dostojno ljubavi i pažnje.



Crna sveska
Michel Tremblay, CQ (Mišel Tramble - rođen u Montrealu, Quebec 25. juna, 1942.) je kanadski pisac romana i pozorišnih komada.


Muharem BazduljI oni su pjevali o ratuU prvom poglavlju, polazeći od knjiga Vesne Goldsworthy i Marije Todorove, ali i istraživanja Božidara Jezernika i Omera Hadžiselimovića, Bazdulj Hskicira prisustvo područja bivše Jugoslavije (i šire – Balkana) u engleskoj književnosti od početka XIX veka do pred sami posljednji rat. U drugom se bavi književnim delima koja su nastajala dok je rat trajao, čiji su autori Susan Sontag, Josif Brodski, Salman Rushdie i Mark Ravenhill. U trećem poglavlju tema su kriminalistički i špijunski romani o ratu u Jugoslaviji Colina Falconera i Fredericka Forsytha. U četvrtom poglavlju je reč o djelima u kojima ratni raspad Jugoslavije igra na izgled samo ornamentalnu ulogu ( J.M. Coetzee, Paul Auster, Julian Barnes.) U petom poglavlju ću on bavi i knjigama koje rat u Jugoslaviji tematizuju post festum (Lawrence Weschler, Geraldine Brooks, Steven Galloway. U šestom, zaključnom, poglavlju sumiraju se uvidi do kojih se došlo. „Medijski interes za ovu temu“, piše Bazdulj, „ primarno je, kako je za medije i uobičajeno, uslovljen aktuelnošću, dok akademski radovi s fokusom na rat na području bivše Jugoslavije, što je za njih i generalno karakteristično, pretenduju na usku specijalističku publiku. Književna djela, međutim, kojima ću se ovdje baviti trude se nadilaziti puku aktuelnost te ciljaju na širu publiku i na taj način razotkrivaju trajnije i važnije mjesto teme ratnog raspada Jugoslavije u kulturama u kojima su nastala“.

I oni su pjevali o ratu

Muharem Bazdulj
I oni su pjevali o ratu
U prvom poglavlju, polazeći od knjiga Vesne Goldsworthy i Marije Todorove, ali i istraživanja Božidara Jezernika i Omera Hadžiselimovića, Bazdulj Hskicira prisustvo područja bivše Jugoslavije (i šire – Balkana) u engleskoj književnosti od početka XIX veka do pred sami posljednji rat. U drugom se bavi književnim delima koja su nastajala dok je rat trajao, čiji su autori Susan Sontag, Josif Brodski, Salman Rushdie i Mark Ravenhill. U trećem poglavlju tema su kriminalistički i špijunski romani o ratu u Jugoslaviji Colina Falconera i Fredericka Forsytha. U četvrtom poglavlju je reč o djelima u kojima ratni raspad Jugoslavije igra na izgled samo ornamentalnu ulogu ( J.M. Coetzee, Paul Auster, Julian Barnes.) U petom poglavlju ću on bavi i knjigama koje rat u Jugoslaviji tematizuju post festum (Lawrence Weschler, Geraldine Brooks, Steven Galloway. U šestom, zaključnom, poglavlju sumiraju se uvidi do kojih se došlo. „Medijski interes za ovu temu“, piše Bazdulj, „ primarno je, kako je za medije i uobičajeno, uslovljen aktuelnošću, dok akademski radovi s fokusom na rat na području bivše Jugoslavije, što je za njih i generalno karakteristično, pretenduju na usku specijalističku publiku. Književna djela, međutim, kojima ću se ovdje baviti trude se nadilaziti puku aktuelnost te ciljaju na širu publiku i na taj način razotkrivaju trajnije i važnije mjesto teme ratnog raspada Jugoslavije u kulturama u kojima su nastala“. 


Danko ŠipkaVeliki englesko-srpski rečnikRečnike karakteriše okrenutost korisniku, podela na dve jasne grupe u zavisnosti od nivoavladanja jezikom i prilagođenost selekcije i sadržaja potrebama tih grupa. Rečnik od 25 hiljadaodrednica namenjen je osobama sa nivoom vladanja jezikom (1 i 2 na američkoj skali ILR, odnosno A1, A2 i B1 na skali Saveta Evrope CEF, rečnik od 90 hiljada odrednica onima na nivou 3 i višem na skali ILR odnosno B2 i višem na skali CEF).Cela konstrukcija rečnika polazi, dakle, od konkretnih potreba u oba smera (englesko-srpski, srpsko-engleski) a ne od subjektivne procene autora šta uključiti. Ovo je prva prednost u odnosu na postojeće rečnike.

Veliki englesko-srpski recnik

Danko Šipka
Veliki englesko-srpski rečnik
Rečnike karakteriše okrenutost korisniku, podela na dve jasne grupe u zavisnosti od nivoavladanja jezikom i prilagođenost selekcije i sadržaja potrebama tih grupa. Rečnik od 25 hiljadaodrednica namenjen je osobama sa nivoom vladanja jezikom (1 i 2 na američkoj skali ILR, odnosno A1, A2 i B1 na skali Saveta Evrope CEF, rečnik od 90 hiljada odrednica onima na nivou 3 i višem na skali ILR odnosno B2 i višem na skali CEF).Cela konstrukcija rečnika polazi, dakle, od konkretnih potreba u oba smera (englesko-srpski, srpsko-engleski) a ne od subjektivne procene autora šta uključiti. Ovo je prva prednost u odnosu na postojeće rečnike.


Danko Šipka
Veliki englesko-srpski rečnik

Vreme smrti III

Dobrica Ćosić