Name: Misterije svijeta
Availability: InStock
Author: Arthur Clarke

Misterije svijeta

Simon WELFARE & John FAIRLEY MISTERIJE SVIJETA Arthur Clarke 

Igor Đurić, književnik, rođen u Istoku, Metohija, 26. 01 1968. godine.Romani: Klinički život (knjiga o duši i đavolu) , 290 strana, izdavač STARAKNJIGA, 2012, ISBN 978-86-915291-0-9Vreme zlih pastrmki (porodična basna), 153 strana, izdavač LESTVE Kosovska Mitrovica, 2016, ISBN 978-86-88917-19-3Deveti krug Svetog kralja (roman o manastiru Visoki Dečani)163 strane, izdavač KAPIJA, 2017, ISBN 978-86-915291-1-6Dnevnik knjigovođe (završni račun oca i sina), izdavač LESTVE Kosovska Mitrovica, 275 strana, 2021, ISBN 978-86-88917-37-7*Iz Vikipedije:Igor Đurić (Istok, 26. januar 1968) srpski je pisac.Bibliografija„Nedovršene pesme“, zbirka pesama, Istok, Omladinski savet (1997)„Neki drugi Nemci“, Hvosno broj 43 (2005)„Gde su leševi?“, Hvosno broj 44 (2005)„Kad riče bradavičasto prase“„“, Hvosno broj 46 (2005)„Kolona“, roman, Dom kulture Sveti Sava, Istok (2005)Koscenarista za dokumentarni film „Ostala je reč“;„Pravi film je bajka“, Hvosno broj 51 (2006)„Plače li ona loza“, Hvosno broj 52 (2007)„Raseljenik“, roman, internet izdanje (2004)[1]„Srpska usplahirenost“, Hvosno broj 53, (2007)„Istočke priče“, zbirka priča, UG Izvor-Istok (2009)„Jedna godina u Njujorku“, putopis, internet izdanje„Četiri priče“, priče„Moj Istok ispod Mokre Gore“, Hvosno broj 61 (2009)„Metohija i Kosovo“, zbirka eseja, JRJ, Zemun 2010;„Istočki esesovac“, Hvosno broj 64, 2010;„Ras“, zbornik za preporod raške oblasti (2010)„Sunčan dan“, Zbornik Svetlost kresiva, Žitište (2010)„Zamalo prvi put“, Zbirka kratkih priča, Alma, Beograd (2011)Prikaz knjige Ćele kula, Antonio Evanđelista, Lestve broj 2 (2012)„Klinički život“, roman, Stara knjiga (2012)„Odricanje od Srbije“, Lestve broj 3 (2012)„Strah“, Lestve broj 4 (2012)„Istočke priče“, Sentimentalna istorija jedne varoši, Sveti Sava, Kosovska Mitrovica (2013)„Ljudi moji“, zbirka pesama o palanačkim karakterima, Stara knjiga (2013)"Stvarno se (samo) prvi put", Najbolje kratke priče, ALMA, Beograd, (2014)"Iz Istočkih priča", Lestve broj 9 (2015)"Svi su mučeni pa ubijeni", Časopis Nezaborav, broj 5, avgust (2015)Roman „Vreme zlih pastrmki - porodična istorija potomaka kuće od kamena - porodična basna”, Lestve, Kosovska Mitrovica, (2016)Roman „Deveti krug Svetog kralja – Izopačeno vreme velike devetke”, roman, Kapija, Lazarevac, (2017)"Logor Dečani 1947-1952", Lestve, broj 15, 2020;„Dnevnik knjigovođe: završni račun”, roman, Lestve, Kosovska Mitrovica, (2021);„Doktor Vladimir Sergejevič Čistov u Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca/Jugoslaviji”, (Igor Đurić i Momir Ninković), Zbornik naučnih radova „Ruska emigracija na Balkanu”, Institut nacionalne istorije Moskovskog univerziteta Lomonosov, (2022)

Cetiri knjige za 1600 dinara!

Igor Đurić, književnik, rođen u Istoku, Metohija, 26. 01 1968. godine.
Romani: 
Klinički život (knjiga o duši i đavolu) , 290 strana, izdavač STARAKNJIGA, 2012,  ISBN 978-86-915291-0-9
Vreme zlih pastrmki (porodična basna), 153 strana, izdavač LESTVE Kosovska Mitrovica, 2016, ISBN 978-86-88917-19-3
Deveti krug Svetog kralja (roman o manastiru Visoki Dečani)163 strane, izdavač  KAPIJA, 2017, ISBN 978-86-915291-1-6
Dnevnik knjigovođe (završni račun oca i sina), izdavač LESTVE Kosovska Mitrovica, 275 strana, 2021, ISBN 978-86-88917-37-7
*
Iz Vikipedije:
Igor Đurić (Istok, 26. januar 1968) srpski je pisac.
Bibliografija
„Nedovršene pesme“, zbirka pesama, Istok, Omladinski savet (1997)
„Neki drugi Nemci“, Hvosno broj 43 (2005)
„Gde su leševi?“, Hvosno broj 44 (2005)
„Kad riče bradavičasto prase“„“, Hvosno broj 46 (2005)
„Kolona“, roman, Dom kulture Sveti Sava, Istok (2005)
Koscenarista za dokumentarni film „Ostala je reč“;
„Pravi film je bajka“, Hvosno broj 51 (2006)
„Plače li ona loza“, Hvosno broj 52 (2007)
„Raseljenik“, roman, internet izdanje (2004)[1]
„Srpska usplahirenost“, Hvosno broj 53, (2007)
„Istočke priče“, zbirka priča, UG Izvor-Istok (2009)
„Jedna godina u Njujorku“, putopis, internet izdanje
„Četiri priče“, priče
„Moj Istok ispod Mokre Gore“, Hvosno broj 61 (2009)
„Metohija i Kosovo“, zbirka eseja, JRJ, Zemun 2010;
„Istočki esesovac“, Hvosno broj 64, 2010;
„Ras“, zbornik za preporod raške oblasti (2010)
„Sunčan dan“, Zbornik Svetlost kresiva, Žitište (2010)
„Zamalo prvi put“, Zbirka kratkih priča, Alma, Beograd (2011)
Prikaz knjige Ćele kula, Antonio Evanđelista, Lestve broj 2 (2012)
„Klinički život“, roman, Stara knjiga (2012)
„Odricanje od Srbije“, Lestve broj 3 (2012)
„Strah“, Lestve broj 4 (2012)
„Istočke priče“, Sentimentalna istorija jedne varoši, Sveti Sava, Kosovska Mitrovica (2013)
„Ljudi moji“, zbirka pesama o palanačkim karakterima, Stara knjiga (2013)
"Stvarno se (samo) prvi put", Najbolje kratke priče, ALMA, Beograd, (2014)
"Iz Istočkih priča", Lestve broj 9 (2015)
"Svi su mučeni pa ubijeni", Časopis Nezaborav, broj 5, avgust (2015)
Roman „Vreme zlih pastrmki - porodična istorija potomaka kuće od kamena - porodična basna”, Lestve, Kosovska Mitrovica, (2016)
Roman „Deveti krug Svetog kralja – Izopačeno vreme velike devetke”, roman, Kapija, Lazarevac, (2017)
"Logor Dečani 1947-1952", Lestve, broj 15, 2020;
„Dnevnik knjigovođe: završni račun”, roman, Lestve, Kosovska Mitrovica, (2021);
„Doktor Vladimir Sergejevič Čistov u Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca/Jugoslaviji”, (Igor Đurić i Momir Ninković), Zbornik naučnih radova „Ruska emigracija na Balkanu”, Institut nacionalne istorije Moskovskog univerziteta Lomonosov, (2022)


Igor Đurić 
Klinički život 
Vreme zlih pastrmki 
Deveti krug Svetog kralja 
Dnevnik knjigovođe

Četiri knjige za 1600 dinara!

Žarko MartinovićPsihoanaliza i književnost*SADRŽAJ:Žarko Martinović - Psihoanalitička proučavanja književnog stvaralaštvaKurt Ajsler - Važnost pozitivnih odgovora publike i doksaletična funkcijaDžejkob Arlou - Piromanija i primalni prizor: Psihoanalitički komentar dela Jukia MišimeDonlad Gudvin - Alkoholoziam Judžina O'NilaIrvin Jelam i Merilin JelamErnest Hemingvej - Sa psihijatrijskog stanovištaHari Slakoer - Kamijev Stranac: Tiho društvo i ekstaza gnevaLučiano Santijago - Ulisov kompleksPol Njumarket - Kafkin "Umetnik u gladovanju": Ego u izolacijiPol Njumarket - Savremeni čovek u traganju za samim sobom. analiza ličnosti i tehnike Henrija MileraHari Slakoer - Samoubistva u književnosti: Njihova ego funkcijaMelvin D. Feber - Foknerov roman "Buka i bes": Objektivne relacija i narativna strukturaErna Gepert i Sebastijan Gepert - Ka razumevanju govora i transfera u Beketovom "Kralju partije"Žarko Martinović - Kompleknost suicidogeneze u "Belom brodu" Čingiza AjtamatovaŽarko Martinović - Žan Pol Sartr i psihoanalizaŽarko Martinović - Žensko središte i simboli psihe u "Izletu na svetionik" Virdžinije Vulf*Knjigu Ogledi o psihoanalizi i psihologiji književnosti Žarka Martinovića čine odabrani prilozi čija je zajednička karakteristika tretman psihoanalitičkoga pristupa književnome djelu. U pojedinačnim ogledima ove knjige Martinović donosi sintezu dosadašnjih iskustava psihoanalitičkoga pristupa u književnosti, razmatra odnose psihološkoga sazrijevanja i književnoga izraza, piše o modelima sreće kod filozofa i književnika te analizira različite psihološke i psihoanalitičke fenomene u djelima Virdžinije Vulf, Danila Kiša, Dostojevskoga, Sartra i Beketa.

Psihoanaliza i knjizevnost

Žarko Martinović
Psihoanaliza i književnost
*
SADRŽAJ:
Žarko Martinović - Psihoanalitička proučavanja književnog stvaralaštva
Kurt Ajsler - Važnost pozitivnih odgovora publike i doksaletična funkcija
Džejkob Arlou - Piromanija i primalni prizor: Psihoanalitički komentar dela Jukia Mišime
Donlad Gudvin - Alkoholoziam Judžina O'Nila
Irvin Jelam i Merilin Jelam
Ernest Hemingvej - Sa psihijatrijskog stanovišta
Hari Slakoer - Kamijev Stranac: Tiho društvo i ekstaza gneva
Lučiano Santijago - Ulisov kompleks
Pol Njumarket - Kafkin "Umetnik u gladovanju": Ego u izolaciji
Pol Njumarket - Savremeni čovek u traganju za samim sobom. analiza ličnosti i tehnike Henrija Milera
Hari Slakoer - Samoubistva u književnosti: Njihova ego funkcija
Melvin D. Feber - Foknerov roman "Buka i bes": Objektivne relacija i narativna struktura
Erna Gepert i Sebastijan Gepert - Ka razumevanju govora i transfera u Beketovom "Kralju partije"
Žarko Martinović - Kompleknost suicidogeneze u "Belom brodu" Čingiza Ajtamatova
Žarko Martinović - Žan Pol Sartr i psihoanaliza
Žarko Martinović - Žensko središte i simboli psihe u "Izletu na svetionik" Virdžinije Vulf
*
Knjigu Ogledi o psihoanalizi i psihologiji književnosti Žarka Martinovića čine odabrani prilozi čija je zajednička karakteristika tretman psihoanalitičkoga pristupa književnome djelu. U pojedinačnim ogledima ove knjige Martinović donosi sintezu dosadašnjih iskustava psihoanalitičkoga pristupa u književnosti, razmatra odnose psihološkoga sazrijevanja i književnoga izraza, piše o modelima sreće kod filozofa i književnika te analizira različite psihološke i psihoanalitičke fenomene u djelima Virdžinije Vulf, Danila Kiša, Dostojevskoga, Sartra i Beketa.


Žarko Martinović
Psihoanaliza i književnost

Psihoanaliza i književnost

Esad Bej (Muhamed Esad Bej, Leo Nussinbaum; rođen kao Lev Abramovič Nusinbaum) (1905. Baku, po drugim izvorima Kijev — 1942. Pozitano, Italija) — pisac, autor kratkog romana „Ali i Nino“, klasika azerbejdžanske književnosti. Između dva svetska rata je bio izuzetno popularan u Evropi i SAD. Autor je više od 20 knjiga. Pisao je na nemačkom jeziku.Esad BejMuhamedRađanje i uspon islamaMuhamed[a] (arap. محمد); Meka, oko 570 — Medina, 8. jun 632), bio je arapski verski, društveni i politički vođa i osnivač islama.Prema islamskoj doktrini, bio je prorok, poslan da propoveda i potvrđuje jednobožačka učenja Adama (Adem), Avrama (Ibrahim), Mojsija (Musa), Isusa (Isa) i drugih proroka. Muhamed je ujedinio Arabiju u jedinstvenu muslimansku državu, a Kuran, kao i njegova učenja i prakse, čine osnovu islamske vjere.

Muhamed

Esad Bej (Muhamed Esad Bej, Leo Nussinbaum; rođen kao Lev Abramovič Nusinbaum) (1905. Baku, po drugim izvorima Kijev — 1942. Pozitano, Italija) — pisac, autor kratkog romana „Ali i Nino“, klasika azerbejdžanske književnosti. Između dva svetska rata je bio izuzetno popularan u Evropi i SAD. Autor je više od 20 knjiga. Pisao je na nemačkom jeziku.
Esad Bej
Muhamed
Rađanje i uspon islama
Muhamed[a] (arap. محمد); Meka, oko 570 — Medina, 8. jun 632), bio je arapski verski, društveni i politički vođa i osnivač islama.Prema islamskoj doktrini, bio je prorok, poslan da propoveda i potvrđuje jednobožačka učenja Adama (Adem), Avrama (Ibrahim), Mojsija (Musa), Isusa (Isa) i drugih proroka. Muhamed je ujedinio Arabiju u jedinstvenu muslimansku državu, a Kuran, kao i njegova učenja i prakse, čine osnovu islamske vjere.


Biografija Muhameda Esad Bej Rađanje i uspon islama Muhamed Prorok Islam Arapi Meka Medina

Kazimjež BrandisVaršavske beležnice (1978 - 1984)Povez: tvrdi sa omotomIzdavač: BeogradGodina izdanja: 1988Obim: 334Format: 20 x 13*U ovoj knjizi Brandis istupa kao svedok i posmatrač poljskih kriznih godina, pokazujući da je kriza pogodila poljsku stvaralačku inteligenciju. Redom su postajali `nepodobni` najveći poljski pisci i mislioci, njihove se kjnige nisu mogle štampati u zemlji, njihovo se ime nije moglo pojaviti u štampi, mesta je bilo samo za mediokritete – i slikovito bi se moglo reći da su poljski pisci i stvaraoci protiv svoje volje bili zapali u stanje nestvarnosti, na koju dobrovoljno nisu hteli pristati*Kazimjež Brandis rođen je 1916. u Lodu. Završio je prava na Varšavskom univerzitetu. Za vreme studija bio je član Saveza nezavisne socijalističke omladine. Rat je proveo u Varšavi. Od 1946. do 1950. bio je u redakciji čuvenog nedeljnika "Kovačnica", a pedesetih godina sarađivao je sa "Novom Kulturom". U periodu od 1977. do 1981. Brandis je bio član nelegalnog književnog časopisa "Zapis", zbog čega mu je bilo zabranjeno da bilo šta objavljuje u Poljskoj. U to vreme svoja dela je objavljivao u samizdatu "Nova" i u književnom institutu u Parizu. 1981. godine otputovao je u SAD. Predavao je Poljsku književnost na Kolumbija univerzitetu u Njujorku. Posle dve godine vratio se u Evropu i nastanio u Parizu, gde i sada živi. Brandis je autor romana, pripovedaka, eseja, drama i filmskih novela. Laureat je značajnijih poljskih i stranih nagrada. Njegove knjige prevedene su na sve svetske jezike. Najznačajnija Brandisova dela su: Majka Kruljevih (1957), Pisma Gospođi Z. (1958), Romantičnost (priče, 1960), Odbrana Granade i druge priče (1966), Džoker (1966), Trg (1968), Kako biti voljena (1970), Mala knjiga (1970), Poštanske varijacije (1972), Nestvarnost (1980), Varšavske beleške (1981), Rondo (1982), Meseci (1988) - za ovo delo dobio je nagradu "Ignacio Silone", Umetnost konverzacije (1990) i Zapamćeno (1995), Karakteri i spisi. Prema romanu Samson Andzej Vajda snimio je film 1961; a a roman Majka Kruljevih ekranizovao je Janus Zaorski 1987. godine.

Varsavske beleznice (1978 - 1984)

Kazimjež Brandis
Varšavske beležnice (1978 - 1984)
Povez: tvrdi sa omotom
Izdavač: Beograd
Godina izdanja: 1988
Obim: 334
Format: 20 x 13
*
U ovoj knjizi Brandis istupa kao svedok i posmatrač poljskih kriznih godina, pokazujući da je kriza pogodila poljsku stvaralačku inteligenciju. Redom su postajali `nepodobni` najveći poljski pisci i mislioci, njihove se kjnige nisu mogle štampati u zemlji, njihovo se ime nije moglo pojaviti u štampi, mesta je bilo samo za mediokritete – i slikovito bi se moglo reći da su poljski pisci i stvaraoci protiv svoje volje bili zapali u stanje nestvarnosti, na koju dobrovoljno nisu hteli pristati
*
Kazimjež Brandis rođen je 1916. u Lodu. Završio je prava na Varšavskom univerzitetu. Za vreme studija bio je član Saveza nezavisne socijalističke omladine. Rat je proveo u Varšavi. Od 1946. do 1950. bio je u redakciji čuvenog nedeljnika "Kovačnica", a pedesetih godina sarađivao je sa "Novom Kulturom". U periodu od 1977. do 1981. Brandis je bio član nelegalnog književnog časopisa "Zapis", zbog čega mu je bilo zabranjeno da bilo šta objavljuje u Poljskoj. U to vreme svoja dela je objavljivao u samizdatu "Nova" i u književnom institutu u Parizu. 1981. godine otputovao je u SAD. Predavao je Poljsku književnost na Kolumbija univerzitetu u Njujorku. Posle dve godine vratio se u Evropu i nastanio u Parizu, gde i sada živi. Brandis je autor romana, pripovedaka, eseja, drama i filmskih novela. Laureat je značajnijih poljskih i stranih nagrada. Njegove knjige prevedene su na sve svetske jezike. Najznačajnija Brandisova dela su: Majka Kruljevih (1957), Pisma Gospođi Z. (1958), Romantičnost (priče, 1960), Odbrana Granade i druge priče (1966), Džoker (1966), Trg (1968), Kako biti voljena (1970), Mala knjiga (1970), Poštanske varijacije (1972), Nestvarnost (1980), Varšavske beleške (1981), Rondo (1982), Meseci (1988) - za ovo delo dobio je nagradu "Ignacio Silone", Umetnost konverzacije (1990) i Zapamćeno (1995), Karakteri i spisi. Prema romanu Samson Andzej Vajda snimio je film 1961; a a roman Majka Kruljevih ekranizovao je Janus Zaorski 1987. godine.


Kazimjež Brandis
Varšavske beležnice (1978 - 1984)

Varšavske beležnice (1978 - 1984)

Vidosav StevanovićCarski rezPripovetkeVidosav Stevanović (Cvetojevac, Kragujevac, 27. jun 1942) srpski je pripovedač, pesnik, romansijer, scenarista i dramski pisac. Autor je tridesetak književnih dela, političke biografije Slobodana Miloševića, brojnih eseja i mnoštva tekstova. Njegove knjige prevedene su na dvadesetak jezika širom sveta. Stevanović je povremeno pisao za mnoge jugoslovenske, srpske kao i za evropske novine kao što su Le Mond, Liberasion, El Pais i Ekspresen.SadržajCarski rez, Popodne sa zemljakom, Uspomene iz Rakovice, Praznici , Crni talas, Mračno je i hladno kćeri moja,

Carski rez

Vidosav Stevanović
Carski rez
Pripovetke
Vidosav Stevanović (Cvetojevac, Kragujevac, 27. jun 1942) srpski je pripovedač, pesnik, romansijer, scenarista i dramski pisac. Autor je tridesetak književnih dela, političke biografije Slobodana Miloševića, brojnih eseja i mnoštva tekstova. Njegove knjige prevedene su na dvadesetak jezika širom sveta. Stevanović je povremeno pisao za mnoge jugoslovenske, srpske kao i za evropske novine kao što su Le Mond, Liberasion, El Pais i Ekspresen.
Sadržaj
Carski rez, Popodne sa zemljakom, Uspomene iz Rakovice, Praznici , Crni talas, Mračno je i hladno kćeri moja, 


Vidosav Stevanović
Carski rez
Pripovetke


Jovan ŽujovićPOSTANJE ZEMLJE I NAŠE DOMOVINE*Postanje Zemlje, geološko i paleontološko delo, sadrži dve knjige: Zemaljske sile i njihove tvorevine i Istoriju postanja Zemlje. Iako je ova knjiga pre svega zamišljena kao naučno delo, autor se potrudio da stil pisanja prilagodi i široj čitalačkoj publici. On je mnoge činjenice i pojave toliko pojednostavio i učinio zanimljivim da sve deluje razumljivo i drži pažnju. Sadržaj je interesantan i zbog toga što je Jovan Žujović, objašnjavajući određene pojedinosti, opisao i narodne i biblijske priče u vezi sa tim. Prva celina knjige Postanje Zemlje – Zemaljske sile i njihove tvorevine – načinjena je od posebnih poglavlja, koja, svako na svoj način, govore o prirodi koja nas okružuje, bilo da je to njen izgled ili nastanak ili odvijanje nekih od prirodnih procesa. Još u ranim školskim danima deca se upoznaju sa predmetom koji se zove Svet oko nas, dok je ranije to bilo Priroda i društvo (Poznavanje prirode / Poznavanje društva). Kasnije se ta znanja šire družeći se na časovima Geografije. To dovoljno govori o tome koliko je važno znati svet u kom živimo, njegovu atmosferu, hidrosferu i litosferu. Jovan Žujović započinje Postanje Zemlje govoreći o vazduhu, da bi potom nastavio o vetru, kiši i stvaranju prvih slojeva na zemlji, tj. njenom površinskom sloju, koji nastaje rastvaranjem stena. Ovde je reč i o raznim vrstama zemljišta: crnicama, krečušama, ilovačama, peskušama, prahuljama i krševitim, odnosno šljunkovitim zemljištima. Drugo što je važno za normalno životno funkcionisanje jesu vode. Iz tog razloga ovde je autor posvetio pažnju i izvorima uopšte, podzemnim vodama, morima, rekama, jezerima, kao i lekovitim vodama. Kada se sve od dosad navedenog objasnilo, Jovan Žujović je morao započeti u knjizi Postanje Zemlje poglavlje o biljkama i životinjama, jer svet ne bi bio ovakav kakav jeste da nije prvih živih bića. „Uticaj životinja i biljaka na površinu zemlje ne izgleda veliki, jer nije tako očevidan kao što je uticaj kiše, reka, mora i vazduha. Međutim, on se vrši takoreći svuda, počev od najviših vrhova planinskih do najvećih dubina morskih.”

POSTANJE ZEMLJE I NASE DOMOVINE

Jovan Žujović
POSTANJE ZEMLJE I NAŠE DOMOVINE
*
Postanje Zemlje, geološko i paleontološko delo, sadrži dve knjige: Zemaljske sile i njihove tvorevine i Istoriju postanja Zemlje. Iako je ova knjiga pre svega zamišljena kao naučno delo, autor se potrudio da stil pisanja prilagodi i široj čitalačkoj publici. On je mnoge činjenice i pojave toliko pojednostavio i učinio zanimljivim da sve deluje razumljivo i drži pažnju. Sadržaj je interesantan i zbog toga što je Jovan Žujović, objašnjavajući određene pojedinosti, opisao i narodne i biblijske priče u vezi sa tim.

Prva celina knjige Postanje Zemlje – Zemaljske sile i njihove tvorevine – načinjena je od posebnih poglavlja, koja, svako na svoj način, govore o prirodi koja nas okružuje, bilo da je to njen izgled ili nastanak ili odvijanje nekih od prirodnih procesa.

Još u ranim školskim danima deca se upoznaju sa predmetom koji se zove Svet oko nas, dok je ranije to bilo Priroda i društvo (Poznavanje prirode / Poznavanje društva). Kasnije se ta znanja šire družeći se na časovima Geografije. To dovoljno govori o tome koliko je važno znati svet u kom živimo, njegovu atmosferu, hidrosferu i litosferu.

Jovan Žujović započinje Postanje Zemlje govoreći o vazduhu, da bi potom nastavio o vetru, kiši i stvaranju prvih slojeva na zemlji, tj. njenom površinskom sloju, koji nastaje rastvaranjem stena. Ovde je reč i o raznim vrstama zemljišta: crnicama, krečušama, ilovačama, peskušama, prahuljama i krševitim, odnosno šljunkovitim zemljištima. Drugo što je važno za normalno životno funkcionisanje jesu vode. Iz tog razloga ovde je autor posvetio pažnju i izvorima uopšte, podzemnim vodama, morima, rekama, jezerima, kao i lekovitim vodama.

Kada se sve od dosad navedenog objasnilo, Jovan Žujović je morao započeti u knjizi Postanje Zemlje poglavlje o biljkama i životinjama, jer svet ne bi bio ovakav kakav jeste da nije prvih živih bića. „Uticaj životinja i biljaka na površinu zemlje ne izgleda veliki, jer nije tako očevidan kao što je uticaj kiše, reka, mora i vazduha. Međutim, on se vrši takoreći svuda, počev od najviših vrhova planinskih do najvećih dubina morskih.”

 


Jovan Žujović
POSTANJE ZEMLJE I NAŠE DOMOVINE


POSTANJE ZEMLJE I NAŠE DOMOVINE

Mita CenićIspod zemlje ili Moja tamnovanja*Dimitrije „Mita“ Cenić (Beograd, 29. septembar 1851 — Beograd, 21. februar 1888) bio je srpski političar, novinar i publicista. Bio je jedan od prvih srpskih socijalista, saradnika Svetozara Markovića. Šest godina (1874—1880) proveo je u tamnici pod lažnom optužbom da je spremao prevrat protiv Milana Obrenovića. Nakon izlaska iz zatvora pokrenuo je najpre list Radnik, zatim Borbu, Istinu i Čas.Kada se 1874. vratio u Srbiju, policija je neprekidno pratila njegovo kretanje i kontakte. Otišao je u Šabac, gde ga je pozvao Jovan Milinković Alavantić, da mu pomogne u izdavanju lista. Vlast nikako nije htela da pusti da se štampa socijalistički list, pa je policija brzo nakon toga uhapsila Cenića i Jovana Milinkovića i optužila ih da su pripremali zaveru protiv kneza. Glavni svedoci na suđenju bila su dva Bošnjaka, koji su po svoj prilici bili policijski agenti. Tu Milinkovićevu aferu namestio je po svoj prilici Panta Lunjevica, šabački načelnik. Mita Cenić osuđen je na osam godina tamnice sa teškim okovima na nogama. Milinković je bio osuđen na deset godina tamnice. Svoje tamnovanje Mita Cenić opisao je u knjizi Ispod zemlje ili Moje tamnovanje. Ukupno je bio šest godina u zatvorima u Beogradu i Požarevcu. U teškim okovima je bio od 1874. do 1877, a oslobođen je 1880. Pomilovan je 1880. za vreme vlade Jovana Ristića, prema jednima nakon jednoga pokajničkog pisma, a prema Ceniću nakon pisma njegove majke. I nakon izlaska iz zatvora ostao je pod stalnim policijskim nadzorom.Za razliku od drugih saradnika Svetozara Markovića, koji su prešli u redove radikala, Mita Cenić se nije odricao ranijih ideja. Mita Cenić je u naprednjačkom Videlu uređivao unutrašnjopolitičku rubriku. Radikali su 1881. pokrenuli Samoupravu, koju su uređivali nekadašnji saradnici Svetozara Markovića, koji su socijalističku stranku pretvarali u seljačko-demokratsku stranku. Mita Cenić se nikako nije slagao sa njima, pa je pokrenuo socijalistički list Radnik. Radnik nije napadao naprednjačku vladu, nego je uglavnom pisao protiv radikala zbog njihovog odstupanja od Markovićevog učenja. Mita Cenić nije naneo nikakvu štetu radikalima u njihovoj glavnoj bazi, u selu. List Radnik najviše su čitali beogradski studenti, od kojih su mnogi verovali u socijalizam, kao u poslednju reč nauke. Mita Cenić je svojim listom stvorio nepoverenje studenata prema radikalima. Zajedno sa njim u Radniku je pisao Dragiša Stanojević i njih dvojica su napadali svoje nekadašnje drugove radikale, smatrajući da su izdali socijalističke ideje. Lazar Paču je u Samoupravi žestoko napao Cenićevu koncepciju socijalizma, pa je dokazivao da je Cenić vulgarizovao ideju socijalizma. Iz svega toga usledila je višegodišnja polemika između Lazara Pačua i Mite Cenića. Mita Cenić je 1883. pokrenuo Borbu, a 1884. Istinu. Osnovao je 1886. književno-političku reviju Čas. Posle toga bio je glavni saradnik Novog beogradskog dnevnika, ali zbog lošeg zdravlja i sukoba sa saradnicima napustio je 1887. i taj list. Umro je od tuberkoloze 21. februara 1888. u Beogradu.

Ispod zemlje ili Moja tamnovanja

Mita Cenić
Ispod zemlje ili Moja tamnovanja
*
Dimitrije „Mita“ Cenić (Beograd, 29. septembar 1851 — Beograd, 21. februar 1888) bio je srpski političar, novinar i publicista. Bio je jedan od prvih srpskih socijalista, saradnika Svetozara Markovića. Šest godina (1874—1880) proveo je u tamnici pod lažnom optužbom da je spremao prevrat protiv Milana Obrenovića. Nakon izlaska iz zatvora pokrenuo je najpre list Radnik, zatim Borbu, Istinu i Čas.
Kada se 1874. vratio u Srbiju, policija je neprekidno pratila njegovo kretanje i kontakte. Otišao je u Šabac, gde ga je pozvao Jovan Milinković Alavantić, da mu pomogne u izdavanju lista. Vlast nikako nije htela da pusti da se štampa socijalistički list, pa je policija brzo nakon toga uhapsila Cenića i Jovana Milinkovića i optužila ih da su pripremali zaveru protiv kneza. Glavni svedoci na suđenju bila su dva Bošnjaka, koji su po svoj prilici bili policijski agenti. Tu Milinkovićevu aferu namestio je po svoj prilici Panta Lunjevica, šabački načelnik. Mita Cenić osuđen je na osam godina tamnice sa teškim okovima na nogama. Milinković je bio osuđen na deset godina tamnice. Svoje tamnovanje Mita Cenić opisao je u knjizi Ispod zemlje ili Moje tamnovanje. Ukupno je bio šest godina u zatvorima u Beogradu i Požarevcu. U teškim okovima je bio od 1874. do 1877, a oslobođen je 1880. Pomilovan je 1880. za vreme vlade Jovana Ristića, prema jednima nakon jednoga pokajničkog pisma, a prema Ceniću nakon pisma njegove majke. I nakon izlaska iz zatvora ostao je pod stalnim policijskim nadzorom.
Za razliku od drugih saradnika Svetozara Markovića, koji su prešli u redove radikala, Mita Cenić se nije odricao ranijih ideja. Mita Cenić je u naprednjačkom Videlu uređivao unutrašnjopolitičku rubriku. Radikali su 1881. pokrenuli Samoupravu, koju su uređivali nekadašnji saradnici Svetozara Markovića, koji su socijalističku stranku pretvarali u seljačko-demokratsku stranku. Mita Cenić se nikako nije slagao sa njima, pa je pokrenuo socijalistički list Radnik. Radnik nije napadao naprednjačku vladu, nego je uglavnom pisao protiv radikala zbog njihovog odstupanja od Markovićevog učenja. Mita Cenić nije naneo nikakvu štetu radikalima u njihovoj glavnoj bazi, u selu. List Radnik najviše su čitali beogradski studenti, od kojih su mnogi verovali u socijalizam, kao u poslednju reč nauke. Mita Cenić je svojim listom stvorio nepoverenje studenata prema radikalima. Zajedno sa njim u Radniku je pisao Dragiša Stanojević i njih dvojica su napadali svoje nekadašnje drugove radikale, smatrajući da su izdali socijalističke ideje. Lazar Paču je u Samoupravi žestoko napao Cenićevu koncepciju socijalizma, pa je dokazivao da je Cenić vulgarizovao ideju socijalizma. Iz svega toga usledila je višegodišnja polemika između Lazara Pačua i Mite Cenića. Mita Cenić je 1883. pokrenuo Borbu, a 1884. Istinu. Osnovao je 1886. književno-političku reviju Čas. Posle toga bio je glavni saradnik Novog beogradskog dnevnika, ali zbog lošeg zdravlja i sukoba sa saradnicima napustio je 1887. i taj list. Umro je od tuberkoloze 21. februara 1888. u Beogradu.


Mita Cenić
Ispod zemlje ili Moja tamnovanja